در چنین قرنی كه دانش حاكم است، عشق را از صحنه دور انداختن، دیوانگیست، درماندگیست، شرمندگیست. قرن، قرن آتش نیست؛ قرن یك هوای تازه‌ست، فكرها را شست و شویی لازم است. گم شدیم گر در میان خویشتن جست و جویی لازم است. نازنینان، از سیاهی تا سپیدی را سفر باید كرد

هر وقت خداوند بهت نعمتی داد، بگو: الحمدلله هر وقت ناراحت شدی، بگو: لا حول و لا قوة الا بالله هر وقت رزقی ازت گرفته شد، بگو: استغفرالله

آرزو دارم دلت مثل بهار/پر شود از لحظه های ماندگار/ زندگیت خالی از اندوه و غم/ لحظه های شادمانی بیشمار/ خانه قلبت پر از گلهای یاس/ نغمه خوان خانه قلبت هزار/ باغ احساست پراز گلهای ناز/ همچو یك قالی پر از نقش ونگار/ روزهایت هر یكی بهتر ز قبل/ خوش بود بر كام تو این روزگار/ همچو شمعی باشی و همراه گل /من بگردم دور تو پروانه وار...