سلام بر دوست و دوستی.... روزها در پی هم بی وقفه و با شتاب میگذرند و ما در گذر ثانیه ها گم میشویم از کنار هم سرد و خاموش میگذریم..... گاهی لحظه های با هم بودن را فراموش می کنیم..... من نمی گم فراموشم نکن که این جبر زمانه است ولی تنها گاهی به خاطر بیاور که زمانی در کوچه باغهای خاطرات هم قدم زدیم ...

پس چرا باران نمی بارد ؟ آسمان امروز ابری است، ابرهای تیره و پربار، می نماید بیشتر سنگین تا بی وزن. صبح تا شب، بر تمام سقف کوتاه دلم، اما نمی بارد! پس چرا باران نمی بارد؟ ... آن زمان هابیش و کم هرکس، خوب میدانست باران را دعائی هست. گاه تنها ، گاه همراه. گاه با غم ناله، گه با گریه. گاه میشد آن دعاها مستجاب. گاه میرفت دشت و صحرا زیر آب. لیک اکنون، نیست هیچ دست دعائی. ناله ای، اشکی و آهی. رفته اند. اما من اینجا یکه و تنها نگاهم را دعا کرده ، دلم را استغاثه تا مگر یک قطره ی باران ببارد، بر کویر سینه ی خشکم. ... آسمان ابری است، زندگی خاکستری، خورشید ناپیدا. دستها چون واژه خواهش، لبها تشنه، چشم ها غرق نیایش. اما کو؟ پس چرا باران نمی بارد؟

ماهی قلاب گرفت و از قایق ماهی گیری بالا رفت . لوله اگزوز فداکار ، شعار آسمان آبی می دهد . شهرداری با کاشتن ساختمان ، بیابان زدایی می کند . در طرح آسمان آبی ، ماهی دودی بایکوت می شود . خروسی که دودل شد ، آخر پاییز اضافه کاری می ایستد . سد ساز دمکرات برای انتخاب محل سد با ماهیها مشورت می کند وفاطمه با فاصله هم وزن است