چه لطیف است حس آغازی دوباره، و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس... و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن! و چه اندازه شیرین است امروز... روز میلاد... روز تو! روزی که تو آغاز شدی! تولدت مبارک

اینجا زمان صفره! اینجا همه مردن یک شیشه تو هر دست! انگار که سم خوردن نعش یکی تنهاس؛نعش یکی با زن چند تا قدم مونده؛ از مرگ ِ من؛تا من؟ اینجا شب و روزش از جنس بی جونه تنها یه رد از عشق؛با غصه می مونه نه لحظه ای مونده نه سایه ای هم پا خورشید روشن هم؛ مرده توی فردا چشمامُ می بندم؛ یک جرعه هم بسه از خودکشی قلبم؛ دیگه نمی ترسه! حالا منم مردم! حالا منم سردم! رفتم ولی هرگز؛ من برنمی گردم...

وقتی که هنوز چشم به جهان نگشوده بودم صدایی نام غم را در گوشم طنین انداز کرد.... فکر میکردم که غم عروسکی است که من در دست میگیرم و با آن بازی میکنم و حال میبینم که من عروسکی هستم در دست غم....!!!!