هر روز 17 بار بر سجاده به جزر و مد می ایستیم تا "دریا" شدن فراموشمان نشود...

برای تو و خویش چشمانی آرزو می كنم كه چراغ ها و نشانه ها را در ظلمات مان ببیند... گوشی كه صداها و شناسه ها را در بیهوشی مان بشنود... برای تو و خویش، روحی كه این همه را در خود گیرد و بپذیرد... و زبانی كه در صداقت خود ما را از خاموشی خویش بیرون كشد... و بگذارد از آن چیزها كه در بندمان كشیده است سخن بگوئیم. (مارگوت بیکل )

امروز صبح هم با نیت عشق وضو گرفتم!... دو رکعت نماز وفا خواندم!!.... به خدای بی همتا لبیک گفتم!!!.... و بر سر سجاده احساس نشستم.... و آنقدر پر بودم از غمهای روزگار..... و چه دلتنگ بودم برای معبودم..... در کنار سجاده عشق با اشک افطار کردم... و با خدا راز و نیاز خدایا سحرگاهان با عشق تو متولد میشوم!!!!... به یاد تو لحظه هایم را سپری میکنم... وقتی بر خاستم ... خیلی سبک بودم ... لبریز از امید ...