نونا ی عزیزم ، با تولد زیبایت منت سر تقویم گذاشتی ؛ بهار را خجالت دادی، اردیبهشت ماه را سرافراز كردی و عدد 7 را تا ابد شرمنده خودت ساختی !! (( لمس بودنت مبارك ))

پیروزمندان، فاتحان لحظه‌هایند و شكوه زندگی را در كام فرصتها جویند بسان همه‌ی دیگر آدمیان آری از شكست می‌ترسند، اما عنان خویش به وحشت نمی‌سپارند. فاتحانهرگز به نام نومیدی پای خویش واپس نمی‌كشند و چون توسن زندگی به سركشی لجام بگسلد، تا كه رام نگردد به قرار ننشینند. فاتحان مفهوم شگفت انعطاف را خوب می‌دانند و خوب می‌‌دانند كه پیوسته راهی دیگر هست، و جانشان همواره آمیخته‌ی شوقی است به آزمون تمامی راههای زندگی. فاتحان می‌دانند كه پا بر قله‌های تكامل ندارند در آیینه صداقت، به حرمت، ضعف خود را نظاره می‌كنند و آنگاه با تمامی نیروی خویش، گامهای تعالی را استحكام می‌بخشند. فاتحان به زمین می‌افتند اما بر زمین نمی‌مانند و در امتداد صعود بلند خویش، جان سخت و پر توان معنای ناخوش سقوط را منكوب می‌كنند. فاتحانمی‌دانند كه نه سرنوشت، شرنگ تلخ شكست به كامشان ریزد و نه بخت، جام پیروزی در كفشان نهد. فاتحان همیشه گناه خطاهای خویش را بر دوش می‌گیرند، در اندیشه‌های خویش، سازندگی را جستجو می‌كنن و در دل هر چیز، دست بسوی خوبیها می‌گشایند. و دستانشان ایجاز بهار است، كه به یمنش زردترین ساقه‌ها بارور شوند و به گل نشینند. فاتحان به راهی كه بر‌می‌گزینند، مومنند سخت و ناهموار، شاید و به چشم دیگران، بی‌سرانجام و ناگوار. فاتحان واژه صبر را می‌شناسند آنها می‌دانند كه : ارزش هر چیز به عمری است كه در آن صرف می كنی

زندگی فهم نفهمیدن هاست زندگی پنجره اى باز به دنیاى وجود تا كه این پنجره باز است جهانى با ماست آسمان,نور,خدا,عشق,سعادت با ماست زندگی رسم پذیرایى از تقدیر است زندگی شاید شعر پدرم بود كه خواند زندگی شاید همان لبخندیست كه دریغش كردیم