سر خط ...... این روزها چه زود می گذرند و من چه زود به انتها می رسم . این روزها , تکرار به انتها رسیدن و پرت شدن به ابتدای بی هدفی , از من حسنکی ساخته , که جمعه ها هم به مکتب نمی رود . وقتی قرار است انتهای این قصه ی تکراری , برگشتن به , نه همان پرت شدن بهتر است ; پرت شدن به آغاز راه باشد , همان بهتر که در انتها خودم را زنجیر کنم . حسنک کجایی....... رفتن به ابتدا برای کسانی خاطره انگیز است که با شوق به انتها رسیده باشند و بعد بسان عادت کودکی , همانند کلاس اولی ها بگویند :نقطه . سر خط....... واین آغازی دوباره برای رسیدن به انتهایی با شکوه و ابتدایی با شکوه تر که چشم انتظارش نشسته ایم . آری ;انتهای هرچیز ابتدای ناتمام همان چیز است و تنها اراده ی من است که ابتدا را به انتها پیوند می زند و با صبوری , بی قراری این فاصله ها را پر می کند . می خواهم اقتدارم را به تقدیر دیکته کنم . وقتی این روزها زود می گذرد , وقتی زودبه انتها می رسی , باید سرشار از شور شوی و این بدان معناست که تو بی قرار رسیدنی . و زندگی تکرار رسیدن هاست به انتهای ناتمام

happy birthday metal man. best wishes for u Heil hitler...@@@

روزی مردی به خونه اومد و دید که دختر سه ساله اش قشنگترین و گرونترین کاغذ کادوی موجود در کمد اون رو تیکه تیکه کرده و با اون یه جعبه کفش قدیمی رو تزیین کرده !!! مرد دخترک رو بخاطر اینکار تنبیه کرد و دختر کوچولو اون شب با گریه به رختخواب رفت و خوابید. فردا صبح وقتی مرد از خواب بیدار شد و چشاش رو باز کرد ، دید که دخترک بالای سرش نشسته و جعبه تزیین شده رو به طرف اون دراز کرده!! مرد تازه یادش اومد که امروز ، روز تولدشه و دختر کوچولوش اون کاغذ رو برای تزیین کادوی تولد اون استفاده کرده. با شرمندگی دخترش رو بوسید و جعبه رو از اون گرفت و درش رو باز کرد. اما در کمال تعجب دید که جعبه خالیه !!! مرد دوباره به دخترش پرخاش کرد که : « جعبه خالی که هدیه نمیشه!! باید توش یه چیزی میذاشتی !!!». دخترک با تعجب به صورت پدرش خیره شد و گفت : « اما این جعبه خالی نیست. من دیشب هزار تا بوس توش گذاشتم تا هروقت دلت برام تنگ شد یکی از اونا رو برداری و استفاده کنی از اون روز به بعد ، پدر همیشه اون جعبه رو همراه خودش داشت و هروقت دلتنگ دخترش می شد در اون رو باز می کرد و با برداشتن یه بوسه آروم می گرفت. هدیه کار خودش رو کرده بود