اونی كه یار تو بود اگه غمخوار تو بود قلبشو پس نمیداد دل به هر كس نمیداد دل میگفت مقدسه عشق اون برام بسه از نگاش فهمیدم كه عشق اون یه هوسه غصه خوردن نداره گریه كردن نداره به یه قلب بی وفا دلسپردن نداره آخر قصه چی شد قلب اون مال كی شد؟ اونی كه از من پر گرفت چی میخواستم و چی شد اونی كه عاشق تو بود اگه لایق تو بود تو رو تنها نمیذاشت با خودت جا نمیذاشت غصه خوردن نداره گریه كردن نداره به یه قلب بی وفا دلسپردن نداره

دخترك بادقت تمام داشت بزرگ ترین قلب ممكن راتوی ساحل بایك چوب روی ماسه ها ترسیم میكرد.شاید فكرمیكرد كه هرچه این قلب را بزرگتر درست كند یعنی اینكه بیشتر دوستش دارد.بعدازاینكه قلب ماسه ایش كامل شد سعی كرد با دستهایش گوشه هایش راصیقل دهد تا صاف صاف شود.شاید میخواست وقتی دریاآن را باخود میبرد این قلب ماسه ای جایی گیرنكند.اززاویه های مختلف به آن نگاه كرد.شاید اینطوری میخواست انرابهتربشناسد ومطمئن شودهمان چیزی شده كه دلش میخواست.به قلب ماسه ایش لبخندی زدوازروی شیطنت هم یك چشمك به قلب ماسه ایش هدیه داد.دلش نیامد تا یك تیرماسه ای رابه قلب ماسه ایش شلیك كند.برای همین هم خیلی آرام چوبی راكه دردستش بود مثل یك پیكان روی قلب ماسه ایش كذاشت.حالا دیگركامل شده بود و فقط نیاز به مراقبت داشت. نشست پیش قلب ماسه ایش وبادستش قلب ماسه ای را نوازش كرد و درسكوت به قلب ماسه ایش قول دادتا همیشه مراقب او باشد.برای اینكه باد قلب ماسه ایش راندزددبادستهایش یك دیوار شنی دور قلبش درست كرد. دلش میخواست تا پیش قلب ماسه ایش بمانداماوقت رفتن بود..نگاهی به قلب ماسه ای كردو رفت.چند قدم دورنشده بودكه دوباره برگشت.وبه قلب ماسه ایش قول دادكه زود برگردد و بقیه را را دوید.فرداصبح دخترك درراه برای قلب ماسه ایش گلی چید و رفت به دیدنش.وقتی به قلب ماسه ایش رسیدآرام همانجا نشست و گلها راپرپر كرد و برروی قلب ماسه ایش ریخت....... قلب ماسه ایش باعبور چرخ یك ماشین شكسته شده بود.

از شهرداری واحد سد معبر مزاحمتون میشم ، ببخشید مهربونیتون سد راه دلمون شده...!