شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان .... که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت .... گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟ ... بنده من شو و برخور ز همه سیم تنان کمتر از ذره نئی، پست مشو ، مهر بورز .... تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد .... گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان