ویکتور هگو میگه: هر وقت کسی رو با دلت دوست داشتی، بی توجه باش چون کار دل دوست داشتن اما هروقت با فکر وعقلت کسی رو دوست داشتی بدون داری عشق را تجربه می کنی وبهترین زمان زندگی را مزه مزه می کنی

آغوشم را باز کرده ام و منتظر منتظر که نمی دانم، عشق... خدا... یا مرگ؟؟؟ عشق اشکانم را جاری می سازد و قلبم را مملو از دردی قریب با مرگ آشنایم اما بیم سختی راه و کمی توشه دودلم کرده است خدا را می خواهم، با دیده ای گریان و با دلتنگی صدایش می زنم در آغوشش می گیرم، با دستانش صورتم را نوازش و اشکهایم را پاک می کند به او می گویم دستش را روی قلبم بگذارد تا کمی آرام شود آآآآه... بغض سنگینم در آغوشش می ترکد . نفس عمیقی می کشم می بوسمش و و تمام...

خواهش عزیزم... وظیفه بود.. شاد باشی دوست جوون