بچه که بودم مدام دستم را از دستان نگرانی که مراقبم بود رها می کردم و آرزویم بود که یک بار هم که شده تنها از خیابان زندگی رد شوم، حالا که دیگر نمی شود بچه بود و فقط می شود عاشق بود، از سر بچگی، هر چه وسط خیابان زندگی سر به هوا می دوم، هیچ کس حاضر نمی شود دستم را بگیرد و برای لحظه ای حتی مراقبم باشد

مهربانم.ای خوب! یاد قلبت باشد.یك نفر هست كه اینجا بین ادمهایی. كه همه سرد و غریبند با تو تك وتنها. به تو می اندیشد وكمی. دلش از دوری تو دلگیر است... مهربانم.ای خوب! یاد قلبت باشد.یك نفر هست كه چشمش به رهت دوخته بر در مانده وشب وروز دعایش اینست. زیر این سقف بلند. هر كجایی هستی.به سلامت باشی. و دلت همواره. محو شادی وتبسم باشد... 580

زندگی یک آرزوی دور نیست؛ زندگی یک جست و جوی کور نیست زیستن در پیله پروانه چیست؟ زندگی کن ؛ زندگی افسانه نیست گوش کن ! دریا صدایت میزند؛ هرچه ناپیدا صدایت میزند جنگل خاموش میداند تو را؛ با صدایی سبز میخواند تو را زیر باران آتشی در جان توست؛ قمری تنها پی دستان توست پیله پروانه از دنیا جداست؛ زندگی یک مقصد بی انتهاست هیچ جایی انتهای راه نیست؛ این تمامش ماجرای زندگیست .