شاد باش! مراقبه خودش به تو دست خواهد داد. مسرور باش زیرا دین خودش دنبالت خواهد آمد. شادمانی شرط اصلی است. مردم تنها وقتی مذهبی هستند که نگران و اندوهگین هستند و به همین دلیل تمام مذهبشان دروغ است! (اوشو)

در كذر گاه زمان، خیمه شب بازی دهر با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد عشق ها می میرند، رنگ ها رنگ دگر میگیرند و فقط خاطره هاست كه چه شیرین و چه تلخ، دست ناخورده به جا می ماند.

خواهم آمد، و پیامی خواهم آورد. در رگ‌ها نور خواهم ریخت. و صدا خواهم در داد: ای سبدهاتان پر خواب! سیب آوردم، سیب سرخ خورشید. خواهم آمد، گل یاسی به گدا خواهم داد. زن زیبای جذامی را، گوشواری دیگر خواهم بخشید. كور را خواهم گفت: چه تماشا دارد باغ! دوره گردی خواهم شد، كوچه‌ها را خواهم گشت، جار خواهم زد، آی شبنم، شبنم، شبنم. رهگذاری خواهد گفت: راستی را، شب تاریكی است، كهكشانی خواهم دادش . روی پل دختركی بی پاست، دب اكبر را بر گردن او خواهم آویخت. هر چه دشنام ، از لب‌ها خواهم برچید. هر چه دیوار، از جا خواهم بركند. رهزنان را خواهم گفت: كاروانی آمد بارش لبخند! ابر را پاره خواهم كرد. من گره خواهم زد، چشمان را با خورشید، دل‌هارا با عشق سایه‌های را با باد. و بهم خواهم پیوست، خواب كودك را با زمزمه زنجره‌ها. بادبادك‌ها، به هوا خواهم برد. گلدان‌ها آب خواهم داد. خواهم آمد، پیش اسبان، گاوان، علف سبز نوازش خواهم ریخت. مادیانی تشنه، سطل شبنم را خواهم آورد. خر فرتوتی در راه ، من مگس‌هایش را خواهم زد. خواهم آمد سر هر دیواری، میخكی خواهم كاشت. پای هر پنجره‌ای شعری خواهم خواند، هر كلاغی را كاجی خواهم داد. ما را خواهم گفت: چه شكوهی دارد غوك! آشتی خواهم داد. آشنا خواهم كرد راه خواهم رفت. نور خواهم خورد. دوست خواهم داشت