___________________§§§§§§§§______§§§§§§____________ _________________§§§§§§OOOO§§__§§§§§§§§§§__________ _________§§§§__§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§§§§§§§__________ _______§§§§§§§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§OOOO§§§§§§________ _______§§§§§§OO§§§§OO§§§§§§§§§§§§§§§§OO§§§§§§______ _______§§§§§§§§§§§3OO§§§§§§OOOOOO§§§§OOOO§§§§______ _______§§§§§§OO§§§§§§OO§§§§§§§§OO§§OOOOOO§§§§______ _________§§§§OO§§§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§OOOO§§§§______ ___________§§OO§§§§§§§§OO§§OO§§§§§§OOOOOO§§________ ___________§§OO§§§§OO§§§§OOOOOOOOOOOOOO§§§§________ ___________§§§§OOOOOOOO§§§§§§§§§§OOOO§§§§OO§§§§____ ___________§§§§§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§§§§§OOOO§§§§§§__ _____________§§§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§OOOO§§§§§§§§§§__ _____________§§§§§§§§§§##§§§§OO§§OO§§§§§§§§§§§§§§__ _##____________§§§§§§__##§§§§§§OO§§§§§§§§§§§§§§____ ___########____________##§§OOOOOO§§§§§§§§§§§§______ ___############______##____§§§§§§§§______§§________ ___##############____##____________________________ _____############__##______________________________ _______########__##________________________________ _________________##______##________________________ _________________##____##______________##__________ _________________##__##________########____________ _________________##__##____############____________ ___________________##____############______________ ___________________##__############________________ _____________________##____________________________ _____________________####__________________________ _____________########____##________________________ ___________##########____##________________________ _________##########________##______________________ _______##########________##________________________ _________________________##________________________ lvleR30:*

یادمون باشه كه هیچكس رو امیدوار نكنیم بعد یكدفعه رهاش كنیم چون خرد میشه میشكنه و آهسته میمیره . یادمون باشه كه قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا كسی كه به ما تكیه كرده سرش درد نگیره یادمون باشه قولی رو كه به كسی میدیم عمل كنیم . یادمون باشه هیچوقت كسی رو بیشتر از چند روز چشم به راه نذاریم چون امكان داره زیاد نتونه طاقت بیاره . یادمون باشه اگه كسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمیخوام ببینمت چون زندگیش رو ازش میگیریم

عشق را از عشقه گرفته‌اند و آن گیاهی ست که در باغ پدید آید و در بن درخت، اول بیخ در زمین سخت کند، پس سر برآرد و خود را در درخت می‌پیچید و همچنان می‌رود تا جمله درخت را فرا گیرد، و چنانش در شکنجه کند که نم در میان درخت نماند، و هر غذا که به واسطه ی آب و هوا به درخت می‌رسد به تاراج می‌برد تا آن گاه که درخت خشک شود.(شیخ اشراق سهروردی) ... @ @ آری، بِدف! تلالوِ فریاد در حوادث شیرین، دفیدنی ست كه میخواهد فرهاد دف را بِدف! كه تندرِ آینده از حقیقت آن دایره، دمیده، دمان است و نیز دمان تر باد! دف در دفِ تنیده و، مه در مهِ رمیده، خدا را بِدف! به دف روحِ آسمان، به دف روحِ من بِدف! شب، بعد از این سكوت نخواهد دید من، بعد از این شب توفانی تا صد هزار سال نخواهم خفت شب را بِدف! دفیدنِ صدها هزار دف! مهتاب را با روح من بِدف! دف خود را رها نكن، تو را به لذت این لحظه میدهم قسم، دفِ خود را رها نكن! ای كردِ روح! گیسو بلند! قیقاج ــ چشم! ابرو كشیده سوی معجزه ها، معجرِ هوس! خشخاش ــ چشم! خورشید ــ لب! دزدِ هزار آتش، ای قاف! ای قهقهِ گدازه ی مس در تب طلا، دفدفدفِ تنورِ تنم را بدف! دف خود را رها نكن! @ @ نام تو را شنید دلم شد سبوی خون لحظه به لحظه پای غزل رفت توی خون لحظه به لحظه هر چه سرودم شهید شد جاری شد از دو سمت دهانم دو جوی خون ماندند هاج و واج جهان توی بیت هام از پشت سر قوافی و از روبروی ؛ خون گفتند از شما ننویسیم بهتر است بیرون زد از دو چشم کبودم دو گوی خون دیدم شما درست نشستید روبروم حتی درون عکس گرفتید بوی خون یک مشک را فشرده گرفتید در بغل یک دست را بلند نمودید روی خون می سوخت حلق قافیه این جای این غزل از خون گذشتمو غزل افتاد توی آب دیدم که ماهیان به لب آب آمدند مردند روی خاک و نرفتند سوی آب شب شد و چشم چشمه به چشمت دچار شد دستانتان چکید ....وَ رفت آبروی آب بعد از هزار و چارصد و چند سال سرخ بغضی هنوز می شکند در گلوی آب بغضی که تا همیشه گلوگیر می شود هر جا درون شعر شود گفتگوی آب از این غزل به بعد امیدی به آب نیست الا که با گلاب شود شستشوی ، آب الا دوباره نام شما خون به پا کند با خون دوباره سرخ شود رنگ و روی آب وقتی سر شما به سر نیزه می شود ایجاب می کند که غزل مثنوی شود از این غزل به بعد امیدی به خواب نیست هر جای این جهان که بگردید آب نیست از این غزل به بعد کبوتر هوا کنید با دست های خود سرتان را جدا کنید پاسخ دهید تشنگی تیغ و تیر را پایان دهید خواب كلاغان پیر را سر را به روی دست بگیرید بهتر است ؟! یا اینكه توی خواب بمیرید بهتر است ؟! این درد را که قیمت آن راس آدم است با صد زبان زنده بگویند هم کم است این داستان عاشقی و باده نوشی است هر سر به قیمت دو پیاله فروشی است این خرقه های غرق ریا را رها کنید هر کس که سر نداشت به او اقتدا کنید دیندارها نه از غم دینار مرده اند سردارها همیشه سر ِدار مرده اند نام شما که رفت غزل بود و جوی خون می ریخت چكه چكه ام از دست و روی ، خون می خواند زیر لب کسی انگار در ردیف ای شاعر خزان زده دیگر مگوی : خون ! .... نام شما غزل به غزل رفت تا خدا من می روم ادامه ی این شعر با شما ... ************** عشق میهمان ...نه !میزبان دلتان !!