salam joonma ba tashakor

خدایا چقدر از تو دور شده ام احساس میکنم مدتهاست که رهایم کرده ای یا شاید مرا به دیگران سپردی پیشترها همیشه دستهای نوازشگرت را روی دل زخمی ام احساس میکردم پیشترها وقتی دلتنگ بودم میـآمدی روی تختم و درست کنار من مینشستی و با حضورت آرامشی به من میدادی و میرفتی . میدانم کسی نمیتواند بپذیرد که من و تو درست کنار هم مینشستیم و گاهی روبروی هم و تو از عرش خدایی ات به فرش اتاقم پا میگذاشتی . کسی باور نمیکند که پیشترها حضورت و وجودت را لمس میکردم پیشترها همه چیز فرق میکرد پیشترها هر شب در بزم تنهایی ام حضور داشتی پیشترها تو فقط خدا نبودی ، دوست بودی ؛ پیشترها سجاده را که میگشودم .... میدانم . مدتهاست که سجاده ام را باز نکرده ام . دلم برای سجاده کوچکم که جهانی بزرگ و لایتنهای را در تار و پود خود جای داده ؛ تنگ شده است معبودم ؛ چگونه از تو دور شدم ؟ تو را گم کرده ام تو را کم آورده ام دلم را خالی میکنم برگرد به خانه ات برگرد

آرزویم این است: نرود اشك در چشم تو هرگز، مگر از شوق زیاد، نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز، و به اندازه هر روز تو عاشق باشی، عاشق آن كه تو را می‌خواهد، و به لبخند تو از خویش رها می‌گردد، و تو را دوست دارد به همان اندازه كه دلت می‌خواهد