هر که به ما میرسد می گوید یارت که یارت یار نیست بی گمان فکرش مکن این بی وفا دلدار نیست مطربا!امشب مخالف می نوازی تار را یا که من بسار مستم یا که تارت تار نیست

هیچکس اینجا نیست بیا زندگی را میان دو دیدار قسمت کنیم

سلام در حکایت بیاورند که پیغمبری به بیابانی گذشت دید از سنگ کوچکی اب زیادی بیرون می جهد که خیلی بیش از اندازه و تناسب سنگ است.ایستاد و حیران شد و در شگفت و با خود می گفت:این چه اب است و چنین سنگی؟ خداوند سنگ را به زبان اورد وگفت:ای پیغمبر این اب که تو می بینی گریه من است که از ان روز که خداوند فرمود :دوزخ را به سنگ گرم کنند من از حسرت وترس می گریم..... پیغمبر که این را شنید گفت خداوندا وی را از اتش ایمن دار ندا رسید که ما او را ایمن کردیم بس از مدتی باز گذر پیغمبر به ان سنگ افتاد دید باز اب می اید! گفت خداوندا او را از اتش ایمن کردی ولی باز می گرید سنگ به فرمان خداوند گفت: ان گریستن از غم و حسرت بود این گریستن از شادی و خوشحالیست. یا حق