خوش به حال غنچه های نیمه باز بوی باران ،بوی سبزه،بوی خاك شاخه های شسته،باران خورده،پاك آسمان آبی و ابر سپید برگ های سبز بید، عطر نرگس،رقص باد، نغمه ی شوق پرستوهای شاد، خلوت گرم كبوترهای مست... نرم نرمك می رسد اینك بهار، خوش به حال روزگار! خوش به حال چشمه ها و دشت ها، خوش به حال دانه ها و سبزه ها، خوش به حال غنچه های نیمه باز، خوش به حال دختر میخك_كه می خندد به ناز_ خوش به حال جام لبریز از شراب خوش به حال آفتاب. ای دل من،گر چه _در این روزگار_ جامه ی رنگین نی پوشی به كام، باده ی رنگین نمی پوشی ز جام، نقل و سبزه در میان سفره نیست، جامت_ از آن می كه می باید_تهی ست، ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم! ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب! ای دریغ از ما اگر كامی نگیریم از بهار. گر نكوبی شیشه ی غم را به سنگ، هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!