tavalodat mobarak dokhmalam

########_______________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####_________________________________ ___####______###______###_______________ _########__#####___#####________________ ___________#######__######______________ __________################______________ __________################______________ ___________###############______________ ____________#############_______________ _____________###########_____###___###__ ______________#########______###___###__ _______________#######_______###___###__ ________________#####________###___###__ _________________###_________###___###__ __________________#___________#######___ _______________________________#####____

گفتم: «لعنت بر شیطان»! لبخند زد. پرسیدم: «چرا می خندی؟» پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام می گیرد» پرسیدم: «مگر چه كرده ام؟» گفت: «مرا لعنت می كنی در حالی كه هیچ بدی در حق تو نكرده ام» با تعجب پرسیدم: «پس چرا زمین می خورم؟!» جواب داد: «نفس تو مانند اسبی است كه آن را رام نكرده ای. نفس تو هنوز وحشی است؛ تو را زمین می زند.» پرسیدم: «پس تو چه كاره ای؟» پاسخ داد: «هر وقت سواری آموختی، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً برو سواری بیاموز. در ضمن این قدر مرا لعنت نكن!» گفتم: «پس حداقل به من بگو چگونه اسب نفسم را رام كنم؟» در حالیكه دور می شد گفت: «من پیامبر نیستم جوان ...!