سلام به همه این خانومی كه می‌بینید یك خانوم قد بلند زیباست كه متاسفانه ایران نیست، البته به من قول داده وقتی اومد ایران با هم قدم بزنیم، البته نمی‌دونم یادش مونده یا نه.

و تو رفتی تنها آخر قصه ی ما اینجا بود خداحافظ همان کلامی بود که تو در پشت خنده ها کشتی ( و در آن لحظه هیچ حرفی نیست ) نازنینم خداحافظ پشت سر هیچ نگاهی به هرچه مانده مکن شب و روز من با تنهایی مثل یک برگ زیر پای بی تفاوتی است تو برو ماندن من مرگ من است ... نازنینم خداحافظ تو خودت شاخه ای از فاصله را هدیه ام آوردی تو خودت خواستی که دور از هم شعله خاطره ها را به دست باد دهیم و من میان بهت و غرور حرف آخر را زدم ... نازنینم خدافظ

روزی ما دوباره كبوترهایمان را پیدا خواهیم كرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت روزی كه كمترین سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادری ست روزی كه دیگر درهای خانه را نمی بندند قفل افسانه ای ست و قلب برای زندگی بس است روزی كه معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی روزی كه اهنگ هر حرف زندگی ست تا من به خاطر آخرین شعر رنج جست وجوی قافیه نبرم روزی كه هر لب ترانه یی ست تا كم ترین سرود بوسه باشد.