شب است و گیتی غرق در سیاهی شب بلند است و سیاهی پایدار ، ولی باور به نور و روشنایی است ، که شام تیره ما را ، از تاریکی می رهاند و از دل شبهای یلدا ، جشن مهر و روشنایی به ما ارمغان می رساند تیرگی هاتان در دل نور خاموش باد ، شب یلدا را به نور قرنها قدمت جاری نگه داریم . . . .

خوشبخت کسی است که خوشبختی دیگران را فراهم سازد ( زرتشت - اشتودگات – یسنای 43)

یاران یاران منشینید خموش ایران در سایه ی دار است منشینید خموش زیر ساطور تبه كاران است یاران منشینید خموش در كشور ما سرب سوزان است پاسخ گر بپرسی از عدالت منشینید خموش هر ره دیگر بود مسدود جز راه رذالت منشینید خموش یاران ایران در سایه ی دار است منشینید خموش گردید وطن غرقه ی اندوه و مهن وای وطن وای وطن وای سرخند از این غصه سفیدان چمن وای وطن وای وطن وای خیزید رویم از پی تابوت و كفن وای وطن وای وطن وای ای غرقه در هزار غم بی دوا وطن ای طعمه ی گرگ اجل مبتلا وطن قربانیان تو همه گلگون قبا وطن عزیز وطن غریب وطن بی نوا وطن بی كس وطن غریب وطن بی نوا وطن مادر ببین عروس وطن بی جهاز شد مادر ببین دست اجانب دراز شد هر شقه اش نصیب پلنگ و گراز شد عزیز وطن غریب وطن بی نوا وطن بی كس وطن غریب وطن بی نوا وطن در هیچكس همت و دین و ثبات نیست جان كندن است زندگی ما حیات نیست از هیچ سمت راه گریز و نجات نیست ای خاك تو جواهر و لعل و طلا وطن تهرانیان همه گرفتار مصیبتند گیلانیان همه بر زوال و وحشتند تبریزیان گرفتار محنتند از بهر مرد و زن شده محنت سرا وطن عزیز وطن بی نوا وطن آن عقربی كه بر وطن افتاد آن خائنین ستمگر و جلاد حاضرند آن مهر و دفتر اسناد حاضر است كردند بر تو ناخلفان ظلمها وطن عزیز وطن غریب وطن بی نوا وطن