سلام شاید قبول جهان آن چنان که هست آغا ز زندگی است بگذار آسمان ،آن گونه ای که هست در جذبه دو چشم تو خود را بگسترد . بگذار تا که ماه حتی به زیر ابر در این سیاه شب آرامشی به قلب سپید تو آورد . مرد بزرگ کسی است که در سینه خود قلبی کودکانه داشته باشد.

چقدر سخته تو چشای كسی كه تمام عشقت رو ازت گرفته و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده زل بزنی و به جای اینكه لبریز كینه و نفرت بشی حس كنی كه هنوز دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تكیه بدی كه یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشك گونه ها تو خیس كنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوستش داری

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت