اینجا ایستگاه آخر است , پیاده شو همقطار . من هم پیاده میشوم . مسیر كه اشتباه بود و این اشكها و مركبی كه عجیب بوی تعفن میداد . باید جدا شویم , خاطراتت را میخواهی ؟ بردار . همه اش مال تو . اما این اشكها را نبر , در كوله ام دیگر چیزی ندارم . از چه پیچهایی گذشتیم , یادت هست . دلم برای پرتاب شدن هایمان تنگ میشود , برای دلتنگیهایمان , ارزوهایمان . برای وقتی كه اردو میزدیم پشت این ثانیه ها و چادر را روی تنهاییمان بر پا میكردیم . اخمهایت چه دلنشین بود وقتی از سطح ناصاف زمین ایراد میگرفتی . دلم برای دلهره هایمان تنگ میشود . چه قدر دلهره داشتیم همیشه برای رسیدن . ما باید به این نرسیدن ها بلند بلند میخندیدیم . هوا گاهی خیلی گرم بود و تو همیشه تب داشتی , كنار بركه كه مینشستیم دلم میخواست تا ابد پاشویه ات كنم اما تو میدانستی دستهای گرم من هیچ مرهم نیست ... دیگه نمیتونم بنویسم . . . دیگه هیچ وقت نمینویسم . . . سهم شما همه چیز های خوب دنیا .... سهم من هم یك یادش بخیر . . .

از وقتی رفتی از پیشم یه کم واست دلواپسم حالا گذشته ها گذشت دیگه بهت نمی رسم دیگه گذشته خاطره نمونده حتی نفسی نمونده حتی اسم من روی نگین یک کسی مگه می شه ستاره چید از تو شب دلواپسی ستاره مون شده حالا چشم و چراغ هر کسی نه عشق می خوام نه خاطره بزار فراموشش کنم کاشکی می شد ستاره تُ یه جوری خاموشش کنم کاشکی می شد دیگه صدات یه جور به گوشم نرسه کاشکی می شد یه جورایی راهها از هم جدا بشه ببین هنوز اسم تو رو گوشه ی قلبم میبینم!! به یاد خاطراتمون هنوز واست گل میچینم !! هر روز به یاد اون روزا یه فال حافظ میگیرم یه فال حافظ می گیرم اون وقت به جاش من میمیرم چی شد ازم گذشتی و حتی به خوابم نمیای زدی شکستی قلبم و گفتی که دیگه نمیخوام فکر نکنی سراغتُ از قاصدک نمیگیرم تو آسمون ستاره ای برای تو نمیچینم هنوز سئواله واسه من چی شد گذشتی از دلت چی شدنیومدی دیگه سر قرار هر شبت روز وداع عشقمون من می دونم یادت می یاد فقط با عذر ساده ای گفتی خدا هم نمیخواد ! فکر نکنی نبخشیدم واست دعا نمی کنم وقتی میرم پیش خدا تو را صدا نمیکنم فکر نکنی حالا می خوام بازم بیای سراغ من باشی مثِ گذشته ها تک گل سرخ باغ من دلت رو دیگه پس دادم شاید بشه مال کسی شاید هم از ما بهترون بشه برات هم نفسی اما یادت بیاد عزیز اگه یه روز پرکشیدم با قاصدکهای دلت به آسمون سر کشیدم بیا سر مزار من گل بفرست هنوزواسم اما یادت بیاد که من هنوز برات دلواپسم

من دیگه خسته شدم بس كه چشمام بارونیه پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه من دیگه بسه برام تحمل این همه غم بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و كم وقتی فایده ای نداره . غصه خوردن واسه چی واسه عشقای تو خالی ساده مردن واسه چی نمیخوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم نمیخوام گناه بی عشقی بیفته گردنم نمیخوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود كم و خالی پرافاده شم وایسا دنیا ، وایسا دنیا من میخوام پیاده شم همه حرف خوب میزنند اما كی خوبه این وسط بد و خوبش به شما ما كه رسیدیم ته خط قربونت برم خدااا چقدر غریبی رو زمین آره دنیا ما نخواستیم دل با خودت نبین نمیخوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود كم و خالی پرافاده شم وایسا دنیا ، وایسا دنیا من میخوام پیاده شم این همه چرخیدی و چرخوندی آخرش چی شد اون بلیت شانس داره بگو قسمت كی شد همه درویش همه عارف جای عاشق پس كجاست این همه طلسم و ورد جای خوش دعا کجاست نمیخوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود كم و خالی پرافاده شم وایسا دنیا،وایسا دنیا من میخوام پیاده شم