دلت را خانه ما كن دلت را خانه ما كن مضفا كردنش با من بما درد دل افشا كن مداوا كردنش با من اگر گم كرده ای ایدل كلید استجابت را بـیا یك لحظه با ما باش پیدا كردنش با مـن بیفشان قطره اشكی كه من هستم خریدارش بیـاور قطره ای اخلاصدریا كردنش با مـن اگردرها به رویت بسته شددل برمكن بازآی دراین خانه دق الباب كن وا كردنش با مـن بمن گو حاجت خود را اجابت میكنم آنی طلب كن آنچه میخواهی مهیا كردنش با من بیا قبل از وقوع مرگروشن حسابت را بیا وز نیك و بدرا جمع منها كردنش با مـن چوخوری روزی امروزمارا شكرنعمت كن غـم فردا مـخور تامین فردا كـردنش با مـن بقرآن آیه رحمت فراوان است ای انسان بخوان این آیه را تفسیرو معنا كردنش با من اگر عمری گنه كردی مشو نومید از رحمت تو نام توبه را بنویس امضا كردنش با من

انسان ها می توانند هر چیز ارزشمندی را از دست بدهند، مگر بنیادی ترین آزادی بشری را: آزادی انتخاب و آزادی برگزیدن راه خویش. ویكتور فرانكل

من از اون آسمون آبی می خوام من از اون شب های مهتابی می خوام دلم از خاطره های بد جداست من از اون شب های بی تابی می خوام من می خوام یه دسته گل به آب بدم آرزو هامو به یک حباب بدم سیبی از شاخه ی حسرت بچینم بندازم روآسمون و تاب بدم گل ایوونه بهاره دل من یه بیابون لاله زاره دل من من از اون آسمون آبی می خوام من از اون سب های بی تابی می خوام دلم از خاطره های بد جداست من از اون شب های بی تابی می خوام مثل یک دسته گل اقاقیا دلم آواز می کنه بیابیا تو میری پشت علف ها گم میشی من می مونم و گل اقاقیا گل ایوونه بهاره دل من یه بیابون لاله زاره دل من