یک سقا در هند ، دو کوزه بزرگ داشت که هر کدام از آنها را از یک سر میله ای آویزان می کرد و روی شانه هایش می گذاشت . در یکی از کوزه ها شکافی وجود داشت . بنابراین در حالی که کوزه سالم ، همیشه حداکثر مقدار آب ممکن را از رودخانه به خانه ارباب می رساند، ولی کوزه شکسته تنها نصف این مقدار را حمل می کرد. برای مدت دو سال ، این کار هر روز ادامه داشت . سقا فقط یک کوزه و نیم آب را به خانه اریاب می رساند. کوزه سالم به موفقیت خودش افتخار میکرد. موفقیت در رسیدن به هدفی که به منظور آن ساخته شده بود !!! اما کوزه شکسته بیچاره از نقص خود شرمنده بود و از اینکه تنها می توانست نیمی از کار خود را انجام دهد، ناراحت بود. بعد از دو سال روزی در کنار رودخانه ، کوزه شکسته به سقا گفت : « من از خودم شرمنده ام و می خواهم از تو معذرت خواهی کنم !!!» سقا پرسید : « چه می گویی؟ از چه چیزی شرمنده هستی ؟» کوزه گفت : در این دو سال گذشته من تنها توانسته ام نیمی از کاری را که باید ، انجام دهم . چون شکافی که در من وجود داشت ، باعث نشتی آب در راه بازگشت به خانه اربابت می شد . به خاطر ترک های من ، تو مجبور شدی این همه تلاش کنی ولی باز هم به نتیجه مطلوب نرسیدی . سقا دلش برای کوزه شکسته سوخت و با همدردی گفت : از تو می خواهم در مسیر بازگشت به خانه ارباب ، به گل های زیبای کنار راه توجه کنی !!! در حین بالا رفتن از تپه ، کوزه شکسته ، خورشید را نگاه کرد که چگونه گل های کنار جاده را گرما می بخشد ، و این موضوع ، او را کمی شاد کرد. اما در پایان راه باز هم احساس ناراحتی می کرد. چون دید که باز هم نیمی از آب نشت کرده است . برای همین دوباره از صاحبش عذرخواهی کرد . سقا گفت : من از شکاف های تو خبر داشتم! و از آنها استفاده کردم !. من در کناره راه ، گل هایی کاشتم که هر روز وقتی از رودخانه بر می گشتیم ، تو به آنها آب داده ای !!! برای مدت دو سال ، من با این گل ها ، خانه اربابم را زینت دادم !!! بی وجود تو ، خانه ارباب نمی توانست این قدر زیبا باشد !!!

بسم الله الرحمن الرحیم گر نگاهی بما کند زهرا دردهارا دوا کند زهرا{علیهاالسلام} بر دل و جان ما صفا بخشد گر نگاهی بما کند زهرا{علیهاالسلام} کم مخواه از عطای بسیارش کانچه خواهی عطاکند زهرا{علیهاالسلام} بضعه مصطفی بود زان رو جلوه چون مصطفی کند زهرا{علیهاالسلام} نه عجب گر بشان او گویند خاک را کیمیا کند زهرا{علیهاالسلام} این مقام کنیز او باشد تا دگر خود چها کند زهرا{علیهاالسلام} چهره پوشد زمرد نابینا تا باین حد حیا کند زهرا{علیهاالسلام} در طرف داری از خدا و رسول به علی اقتدا کند زهرا{علیهاالسلام} جان خودرا و محسن خودرا در ره دین فدا کند زهرا{علیهاالسلام} روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر بپا کند زهرا{علیهاالسلام} همچو مرغی که دانه برچیند دوستان را جدا کند زهرا{علیهاالسلام} چه شود با دعای خود ازما ذات حق را رضا کند زهرا{علیهاالسلام} چه شود گر ز رحمت بسیار حاجت ما روا کند زهرا{علیهاالسلام}

دانا کسی است که قدر خود را بشناسد .و در نادانی انسان این بس که ارزش خویش نداند. بدترین افراد نزد خدا کسی است که خدا او را به حال خود واگذاشته تا از راه راست منحرف گردد.و بدون راهنما برود.اگر به محصولات دنیا دعوت شود تا مرز جان تلاش کند .اما چون به آخرت و نعمت های گوناگونش دعوت شود سستی ورزد.گویا انچه برای آن کار می کندبر او واجب وآنچه نسبت به آن کوتاهی و تنبلی می کند از او نخواسته اند