دلم برای تنهائی می سوزد چرا هیچ كس او را دوست ندارد مگر او چه گناهی كرده كه تنها شده جرم تنهائی چیست كه هیچ كس او را نمی خواهد دیشب تنهائی از اتاقم گذشت دنبالش دویدم ولی او رفته بود تنهای تنها نیمه شب مرده او را كنار حوض خانه پیدا كردم از گریه چشمانش قرمز قرمز بود برایش گریستم آخر او از تنهائی مرده بود تنهائی مرد و من تنهاتر شدم

مگر كه كلبه دل ها چه قدر جا دارد چه قدر راز و معماست بین آدمها چه ماجرای عجیبی ست این تپیدن دل و اهل عشق چه رسواست بین آدمها چه می شود همه از جنس آسمان باشیم طلوع عشق چه زیباست بین آدمها میان این همه گلهای ساكن اینجا چه قدر پونه شكیباست بین آدمها تمام پنجره ها بی قرار بارانند چه قدر خشكی و صحراست بین آدمها و كاش صبح ببینم كه باز مثل قدیم نیاز و مهر و تمناست بین آدمها بهار كردن دل ها چه كار دشواریست و عمر شوق چه كوتاست بین آدمها میان تك تك لبخندها غمی سرخ ست و غم به وسعت یلداست بین آدمها به خاطر تو سرودم چرا كه تنها تو دلت به وسعت دریاست بین آدمها

کاش می دانستی .... زندگی با همه وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست زندگی خوردن و خوابیدن نیست ...... زندگی جنبش و جاری شدن است از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا می داند....