در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو برگ چون شد زرد، از باد خزان غافل مشو از چراغی می‌توان افروخت چندین شمع را دولتی چون رو دهد، از دوستان غافل مشو

..............♥.......♥♥ ♥ .............♥♥♥..♥.♥♥♥♥♥ ..............♥♥..♥♥.....♥ .............♥♥♥.♥..♥.....♥ ............♥♥♥♥.....♥♥...♥♥♥♥- - - - - - - - ♥♥ ...........♥♥♥♥♥......♥♥.♥......- ♥ ..........♥♥♥♥♥.......♥♥........♥.- - - - - - - - ♥♥ ..........♥♥♥♥♥.......♥.......♥ ..........♥♥♥♥♥♥.....♥.......♥ ...........♥♥♥♥♥♥....♥......♥ ............♥♥♥♥♥♥♥♥.......♥ ................♥♥♥♥♥♥♥.♥♥ ..♥♥♥♥♥♥♥..........♥♥ ...♥♥♥♥♥♥♥.........♥ ....♥♥♥♥♥♥.........♥ ♥ .....♥♥♥...♥.......♥♥ .............♥........♥ .........♥♥♥♥.♥...♥ .......♥♥♥♥♥♥..♥..♥ ......♥♥♥♥♥♥♥...♥. ......♥♥♥♥♥......♥ ......♥♥.........♥ .......♥.........♥ ...............♥.♥ ................♥♥ ................♥ ................♥ ................♥ ___888______888888888___ __88_______888_____888__ __88_______88_______88__ __888_____888_______88__ ___888888888______888___ ________________________ __88888888888888888888__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88________________88__ ________________________ __88888888888888888888__ _________________888____ ______________888_______ __________8888__________ _______888______________ ____888_________________ __88888888888888888888__ ________________________ __88888888888888888__88_ ________________________ ________________________ ________________________ ___888______888888888___ __88_______888_____888__ __88_______88_______88__ __888_____888_______88__ ___888888888______888___ ________________________ __88888888888888888888__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88________________88__ ________________________ ________88888888888888__ _____888________________ __888____________________ __888____________________ _____888________________ ________88888888888888__ ________________________ __88888888888888888888__ _________________888____ _______________888______ _____________888________ _______________888______ _________________888____ __88888888888888888888__ ________________________ __88888888888888888888__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88________________88__ ________________________ __________________8888__ ______________8888______ __888888888888__________ ______________8888______ __________________8888__ ________________________ __88888888888888888888__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88_______88_______88__ __88________________88__ ________________________ __88888888888888888888__ _________________888____ ______________888_______ __________8888__________ _______888______________ ____888_________________ __88888888888888888888__ ________________________ ________________________ ________________________ _____88888888888888___88 ___88______________88___ __88________________88__ __88________________88__ ___88______________88___ _____88888888888888___88 ________________________ __88888888888888888888__ __88____________________ __88____________________ __88____________________ __88____________________ __88____________________ ________________________ ___888______888888888___ __88_______888_____888__ __88_______88_______88__ __888_____888_______88__ ___888888888______888___ ________________________ _______8888888888888__88 ____888_________________ __888___________________ __888___________________ ____888_________________ _______8888888888888__88 ________________________ __88888888888888888888__ _________________888____ ______________888_______ __________8888__________ _______888______________ ____888___________________88888888888888888888____

درشبان غم تنهایی خویش عـابد چشم سخنگوی تو ام من در این تاریکی من در این تیره شب جانفرسا زائر ظلمت گیسوی تو ام گیسوان تو پریشانتر از اندیشه من گیسوان تو شب بی پایان جنگل عطرآلود شکن گیسوی تو موج دریای خیال کاش با زورق اندیشه شبی از شط گیسوی مواج تو ، من بوسه زن بر سر هر موج گذر میکردم کاش بر این شط مواج سیاه همه عمر سفر میکردم شب تهی از مهتاب شب تهی از اختر ابر خاکستری بی باران پوشانده آسمان را یکسر ابر خاکستری بی باران دلگیر است و سکوت تو پس پرده خاکستری سرد کدورت افسوس سخت دلگیرتر است وای باران ! باران شیشه پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟ آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ میپرد مرغ نگاهم تا دور وای باران، باران پر مرغان نگاهم را شست خواب رویای فراموشی هاست خواب را دریابم که درآن دولت خاموشی هاست با تو در خواب ، مرا لذت ناب هماغوشی هاست از گریبان تو صبح صادق میگشاید پر و بال تو گل سرخ منی تو گل یاسمنی تو چنان شبنم پاک سحری؟ نه ، از آن پاکتری تو بهاری؟ نه ، بهاران از توست از تو میگیرد وام هربهار این همه زیبایی را هوس باغ و بهارانم نیست ای بهین باغ و بهارانم تو سیل سیال نگاه سبزت همه بنیان وجودم را ویرانه کنان میکاود من به چشمان خیال انگیزت معتادم و در این راه تباه عاقبت هستی خود را دادم باز کن پنجره را من تو را خواهم برد به شب جشن عروسی عروسکهای کودک خواهر خویش که در آن مجلس جشن صحبتی نیست ز دارایی داماد و عروس صحبت از سادگی و کودکی است چهره ای نیست عبوس گل به گل، سنگ به سنگ این دشت یادگاران تو اند رفته ای اینک و هر سبزه و دشت در تمام در و دشت سوگواران تو اند در دلم آرزوی آمدنت میمیرد رفته ای اینک، اما آیا باز برمیگردی چه تمنای محال خنده ام میگیرد آرزو میکردم دشت سرشار ز سرسبزی رویاها را من گمان میکردم دوستی همچون فصلی سرسبز چار فصلش همه آراستگی ست من چه میدانستم هیبت باد زمستانی هست من چه میدانستم سبزه میپژمرد از بی آبی سبزه یخ میزند از سردی دی من چه میدانستم دل هرکس دل نیست قلب ها بی خبر از عاطفه اند و چه رویاهایی که تبه گشت و گذشت و چه پیوند صمیمیت ها که به آسانی یک رشته گسست چه امیدی، چه امید؟ چه نهالی که نشاندم من و بی بر گردید دل من میسوزد که قناری ها را پر بستند که پر پاک پرستوها را بشکستند و کبوترها را آه کبوترها را... و چه امید عظیمی به عبث انجامید من در آیینه رخ خود دیدم و به تو حق دادم آه، میبینم، میبینم تو به اندازه تنهایی من خوشبختی من به اندازه زیبایی تو غمگینم چه امید عبثی من چه دارم که تو را در خور؟ هیچ من چه دارم که سزاوار تو؟ هیچ تو همه هستی من، هستی من تو همه زندگی من هستی تو چه داری؟ همه چیز تو چه کم داری؟ هیچ گاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید؟ آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی میشنوی ، روی تو را کاشکی میدیدم شانه بالا زدنت را بی قید و تکان دادن دستت که_ مهم نیست زیاد_ و تکان دادن سر را که عجب ، عاقبت مرد ، افسوس! کاشکی میدیدم من به خود میگویم چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد؟ من به هنگام شکوفایی گلها در دشت باز برخواهم گشت تو به من می خندی من صدا میزنم، آی باز کن پنجره را پنجره را میبندی با من اکنون چه نشستن ها، خاموشی ها با تو اکنون چه فراموشی هاست چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم من اگر ما نشوم خویشتنم تو اگر ما نشوی خویشتنی از کجا که من و تو شور یکپارچگی را در شرق باز برپا نکنیم از کجا که من و تو مشت رسوایان را وا نکنیم من اگر برخیزم تو اگر برخیزی همه برمیخیزند من اگر بنشینم تو اگر بنشینی چه کسی برخیزد؟ چه کسی با دشمن بستیزد؟ چه کسی پنجه در پنجه هر دشمن دون آویزد سخن از مهر من و جور تو نیست سخن از متلاشی شدن دوستی است و عبث بودن پندار سرور آور مهر آشنایی با شور؟ و جدایی با درد؟ و نشستن در بهت فراموشی یا غرق غرور؟ من چه میگویم آه با تو اکنون چه فراموشی ها با من اکنون چه نشستن ها، خاموشی هاست تو مپندار که خاموشی من هست برهان فراموشی من من اگر بر خیزم تو اگر برخیزی همه برمی خیزن