ارزو می کردم دشت سرشار ز سرسبزی رویاها را من گمان میکردم دوستی همچون سروی سرسبز چارفصلش همه آراستگی است . من چه می دانستم هیبت باد زمستانی هست من چه می دانستم سبزه می پژمرد از بی آبی سبزه یخ می زند از سردی دی من چه می دانستم دل هر کس دل نیست قلبها صیقلی از آهن و سنگ قلبها بی خبر از عاطفه اند...

برای سلام / برای دیدن / برای خندیدن / برای بخشیدن / برای دوست داشتن / فردا خیلی دیر است / برای زنده بودن / زندگی كردن / برای جاودانه شدن فردا خیلی دیر است / فردا هرگز / هرگز نخواهد آمد / فردا هرگز نخواهد آمد / كاش بدانند مردم / كسی كه امروزش را از دست دهد به بهانه فردا / فردا را نخواهد یافت / امروز فردایی است كه دیروز منتظرش بودیم / باز هم منتظری / هیچ كس بر در این خانه نخواهد كوبید كه برخیز /

من پس از مدتها فرصتی یافته ام تا كمی گریه كنم وبه تنهایی خود فكر كنم همه تنها هستیم هرچه با همدیگر،تنهاتر گرد هم جمع شدیم تا به تنهایی خود عمق دهیم جمع ما تنهایان جمع ما تنهایی هاست وچه وحشتناك است من پس از مدتها فرصتی یافته ام تا به تنهایی خود فكر كنم وبه تنهایی تو كه چه آسان رفتی....