امروز که نوبت جوانی من است می نوشم از آن که کامرانی من است عیبم نکنید گرچه تلخ است خوش است تلخ است از آن که زندگانی من است "حكیم عمر خیام"

من بی می ناب زیستن نـتـوانم بی باده کشید بار تن نـتـوانم من بنده آن دمم که ســاقی گـوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم "عمر خیام"

آن قصر که بر چرخ همی زد پهلو بر درگه او شهان نهادندی رو دیدیم که بر کنگره اش فاخته ای بنشسته همی گفت که کوکو کوکو؟