پیشاپیش تولدت مبارک جیگر

Love him like my brother

توی نجف یه خونه بود ، كه دیواراش كاهگلی بود اسم صاحب اون خونه مولای مَردا علی بود نصف شبها بلند میشد، یه كیسه داشت كه برمیداشت خرما و نون و خوردنی هرچی كه داشت تو اون میذاشت راهی كوچه ها میشد تا یتیما رو سیر كنه تا سفره خالیشونو پر از نون و پنیر كنه شب تا صحر پرسه میزد پس كوچه های كوفه رو تا پر بارون بكنه باغهای بی شكوفه رو عبادت علی مگه میتونه غیراز این باشه؟ باید مثل علی بشه هركی كه اهل دین باشه بعد علی كی میتونه محرم راز من بشه؟ درد دلم رو گوش كنه تا چاره ساز من بشه؟ فردا اگه مهدی بیاد دردها رو درمون میكنه آسمونه شهرمونو ستاره بارون میكنه چشماتو وا كن آقا جون ،بالای خستمو ببین منو نیگا كن آقا جون دل شكستم رو ببین