حسین خسروئی

باور من بر این است: که شگفت انگیزترین چیزها در زندگی، کشف انسانی دیگر است، که با او، رابطه انسان، در گذران سالها، ژرفایی پرشکوه، زیبایی و سرور می یابد.

az mahtabiye khaneye man ta aftabiye khaneye to tanha yek dast fasele ast... dastat ra deraz kona ta mahtabi aftabi shavad ...

آوار رنگ هیچ وقت هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد امشب دلی کشیدم شبیه نیمه سیبی که به خاطر لرزش دستانم در زیر آواری از رنگ ها ناپدید ماند

بنی آدم از ابلهان بدترند/ اگر که به محمود روی آورند/ چه عضوی توانسته در روزگار/بریند به کشور چنین آشکار/ دم انتخابات ز الطاف یار /حقوق رفته بالا،چقدر ؟صد هزار!/ معلم شده تاج سر، صد عجب/جواهر شده کارگر،صد عجب/ برای رضای خداونگار/سفر های دولت شده بیشمار!/ گمان کرده اند مردم ما خرند!/که با سیب زمینی رای می خرند!

besiar alllllllllllllllllllllliiiiiiiiiiiiiii tashakor

باران، قصیده‌واری غمناك ,آغاز كرده بود می‌خواند و باز می‌خواند بغض هزار ساله ی دردش را انگار می‌گشود اندوه زاست زاری خاموش ناگفتنی است.. اینهمه غم, ناشنیدنی است پرسیدم این نوای حزین در عزای كیست؟ گفتند اگر تو نیز از اوج بنگری خواهی هزار بار ازو تلخ‌تر گریست