بسم رب المهدی ارواحنا الفداه سلام بر مهدی فاطمه سلام بر منتظر حضرتش در وبلاگ یکی از دوستان خواندم این شعر 10 ساعت قبل از پیوستن روح ملكوتی امام به ملكوت اعلا از دل روح الله به صفحات كاغذ نوشته شد تا عشق را به تفسیر بكشد. غم مخور ایام هجران رو به پایان می رود این خماری از سر ما میگساران می رود پرده را از روی ماه خویش بالا می زند غمزه را سر می دهد غم از دل و جان می برد بلبل اندر شاخسار گل هویدا می شود زاغ با صد شرمساری از گلستان میرود محفل از نور رخ او نورافشان می شود هر چه غیر از ذكر یار از یاد رندان می رود ابرها از نور خورشید رخش پنهان شوند پرده از رخسار آن سروخرامان می رود وعده دیدار نزدیك است یاران مژده باد روز وصلش می رسد ایام هجران می رود ................................................. گرچه دیگر نیستی در بین ما خاطراتت باز در دلهای ماست راهمان را تا نهایت می رویم تا علی فرمانده و مولای ماست یا الله یا رحمان یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک التماس دعای فرج ... به امید ظهور

*... خدا همیشه دوستت دارد... حتی در نهایت دلتنگی..... چرا كه در اوج دلتنگی می توانی اشك بریزی... و این نهایت عشق اوست!!! ...*

نمیدانم چه می‌خواهم بگویم زبانم در دهان باز بسته‌است در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته‌است نمیدانم چه می‌خواهم بگویم غمی در استخوانم می گدازد خیال ناشناسی آشنا رنگ گهی می‌سوزدم گه می‌نوازد پریشان سایه‌ای آشفته آهنگ ز مغزم میتراود گیج و گمراه چو روح خوابگردی مات و مدهوش که بی سامان به ره افتد شبانگاه درون سینه‌ام دردیست خونبار که همچون گریه میگیرد گلویم غمی آشفته دردی گریه آلود نمی‌دانم چه میخواهم بگویم...