تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی سراغ وقت من آیی که نیستم! در آستان مرگ که زندان زندگی است تهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل یک روز خنده کردم و عمری گریستم

سلام از لطف شما ممنونم