شما فهمی عاشقانه و زیبا شناسانه از هستی دارید و با کلمات هنرمندانه نقاشی می کنید و با نتهای کلمات نغمه های نیایش می سازید... کوچه ای که خانه تو آن جا ست قرارگاه بی قراری های این روزگار ماست. ....AKO

سالها پیش زتو پرسیدم زندگی یعنی چه؟ شانه بالا زدی و زمزمه ای: یعنی هیچ. گفتمت هیچ چه معنا دارد؟ نگهی سرد به من کردی وگفتی: هیچ معنا دارد؟ گفتمت:مهر ووفا٬ عشق وصداقت هیچ اند؟ زهرخندی زدی وزمزمه ای: همه در شعر تو می گنجد نه در باور من. لرزیدم در ته چشم تو دنبال جوابی گشتم آن قدر سرد و تهی بود که سرمازده٬ یخ برگشتم. ومن امروز شکسته تن و جان به تو می اندیشم که چه صادق ماندی چه وفادار به آن زمزمه های دیروز. و چه دردی را من همه عمر خریدم وچه تاوانی بود به دل خسته من این که ندانستم تو به این((هیچ)) وفا خواهی کرد سلام خانومی.خیلی اتفاقی شما رو در یه کلوپ دیدم.چهرت خیلی شاد و جذاب بود خوشم اومد.بعد رفتم پروفایلتو دیدم بیشتر ازت خوشم اومد.دوست دارم جزو دوستام باشی.میشه؟ راستی وبلاگتم حرف نداشت.خیلی احساس همزاد پنداری بهت دارم.

سلام چند وقتی بود ازت خبر نداشتم تازه اومدم خوب باشی خوشحالم و مسرور اینو بدون