یعنی باید باور كنم دیگه نیستی؟ یعنی باید باور كنم؟ چه جوری می تونم اون همه خاطراتت و یه شبه پر پر كنم؟ یكی دو روز نیست آخه صحبت یه عمر كه دارم برای تو می میرم می دونم محال بدون تو نمی تونم یه لحظه رو سر كنم اگه منو دوستم نداری كه اینجوری می ذاری میری بی خیال ما میشی مگه فكر كردی من بازیچه ام كه یه روز می گی دوستم داری و فرداش می ری آخ چه جوری باور كنم رفتن تو برام مرگ بدون تو نمی تونم یكی اومد به جای من افتادم از چشمای تو نگو لایق تو نبودم

نرسیدیم به هم بازی یک تقدیریم عاقبت در هوس دیدن هم میمیریم عشقمان مخرج صفریست که تعریف نشد آه و افسوس که یک واژه بی تدبیریم بعد از آن حادثه هایی که جدامان کردند آنچنان شد که دگر از همه عالم سیریم اشک میریختیم و دل که نمیکندیم آه چه کنیم هر دو از این واقعه دلگیریم وقتی از فاصله ها گفت دلم خندیدیم فکر کردیم بهاریم که بی تغییریم باز هم نام ترا در دل خود حک کردم و محال است از این ایده خود برخیزم باز سایه بالای سرم باش عزیزم مایه برکت چشمان ترم باش عزیزم

کویر تشنه باران است تشنه خوبی به من محبت کن که ابر رحمت اگر در کویر می بارید ! به جای خار بیابان بنفشه می رویید ! و بوی ÷ونه وحشی به دشت بر می خواست چرا هراس ؟ چرا اشک؟ بیا! که من بی تو درخت خشک کویرم که برگ و بارم نیست امید بارش ابر نوبهارم نیست