dokhtare bahar من درختی خشک و خسته غمگین تو صحرا بودم از شکفتن من غریبه بی خبر از دنیا بودم شاخه خشک تن من بستر باد خزان بود شبای تاریک عمرم از ستاره بی نشان بود تا یه روز از قلب سردم صدای پایی شنیدم این صدای آشنا بود دختر بهار و دیدم تو صدای مهربونش صدای شکفتنم بود فصل خاموشی تموم شد این صدای گفتنم بود یه روزی وقتی که اومد من به زندگی رسیدم ولی وقتی که یه روز رفت به پریشونی رسیدم بعد از این تنها و گریون می شینم زار و پریشون به یاد چشمای زیباش می خورم غصه فراوون.

roozi ke be donya umadi baroon miomad ama hava abri nabood in fereshteha boodan ke gerye mikardan chon yekishoon gom shode bood HAMEDe AZIZ TAVALODAT MOBARAK

in faqat 1 NAZAR nist!!!! happy birthday my dear