منتظر کوچک

سلام خدا تولد هر روزه را روزیت کند یا علی

سلام دوست عزیزم دوستی بسته پیچیده به روبان ها نیست که کسی روز تولد به کسی هدیه دهد. تولدت مبارك

هو المطلوب سلام علیکم بهترین و زیباترین روز خدا عیدالله الاکبر عهد معهود میثاق ماخوذ عید غدیر خم بر شما و بر تمامی محبان و شیعیان امیرالمومنین علی علیه السلام مبارک. الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیرالمومنین و الائمة علیهم السلام سپاس خدا را که قرار داد ما را از متمسکین بولایت امیرالمومنین و ائمه علیهم السلام الحمدلله الذی اکرمنا بهذا الیوم و جعلنا من الموفین بعهده الینا و میثاقه الذی واثقنا به من ولایة ولاة امره و القوام بقسطه و لم یجعلنا من الجاحدین و المکذبین بیوم الدین سپاس خدا را که ما را بدین روز گرامی داشته و قرار داده ما را از وفا کنندگان بعهدی که بما سپرده و پیمانی که گرفته است برای ولایت والیان امرش و قائمان به عدلش و قرار نداده ما را از منکران و تکذیب کنندگان به روز دین به امید ثابت قدم بودن و ماندن در این راه پرشکوه و با ارزش، به امید آماده شدن دلها برای آن غدیر دوباره موعود التماس دعای فرج به امید ظهور

خدایا ! به من زیستی عطا كن تا در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای كه برای زیستن گذشته حسرت نخورم و مردنی عطا كن كه بر بیهودگی اش سوگوارنباشم سرآغاز همه چیز نام اوست پس به نام خدای هستی بخش. خدایی که در این نزدیکیست. اینبار می خواهم از زندگی بنویسم، چه بد و چه خوب. پس آغاز می کنم به نام زندگی و برای زندگی... آنان که به من بدی کردند؛ مرا هوشیار کردند، آنان که از من انتقاد کردند؛ به من راه و رسم زندگی آموختند، آنان که به من بی اعتنایی کردند به من صبر و تحمل آموختند، آنان که به من خوبی کردند به من مهر و وفا و دوستی آموختند یه روز تنها شدی اگه دیدی بغض كردی ولی دلیل گریه كردن پیدا نمی كنی بدون كه دل خدا برات تنگ شده میخواد صداش كنی

روزگاری ... روزگاری شهر ما ویران نبود دین فروشی اینقدر ارزان نبود صحبت از موسیقی عرفان نبود هیچ صوتی بهتر از قرآن نبود دختران را بی حجابی ننگ بود رنگ چادر بهتر از هر رنگ بود مرجعیت مظهر تکریم بود حکم او را عالمی تسلیم بود وای که در سال سیاه دوهزار کار فرهنگی شده پخش نوار ذهن صاف نوجوانان محل پر شده از فیلم های مبتذل پشت پا بر دین زدن از سادگی ست حرف حق گفتن عقب افتادگی ست آخر ای پرده نشین فاطمه ! تو برس بر داد دین فاطمه بی تو منکرها همه معروف شد کینه توزی با ولی مکشوف شد در به روی رشوه گیران باز شد دشمنی با نائبش آغاز شد بی تو دلهامان به جان آمد بیا کاردها بر استخوان آمد بیا گوش کن اینک نوای جنگ را قصه ای از شهر بعد از جنگ را قصه ای پرسوز و تاب و التهاب قصه ای تلخ و سراسر اضطراب قصه شهری که غرق درد بود آتش شهوت درونش سرد بود شهر ما شب های خیبر یاد داشت رمز یا زهرا و حیدر یاد داشت شهر ما همت درون سینه داشت با شهادت الفتی دیرینه داشت شهر ما روح خدا در دست داشت صد هزاران عاشق سرمست داشت ناگهان این شهر ما بی درد شد آتش غیرت درونش سرد شد دیگر از جبهه در این جا رنگ نیست دیگر آن حال و هوای جنگ نیست یا خمینی ! ای خلیل بت شکن خیز و بنگر فتنه های شهر من جبهه و یاران من گم گشته اند غرق در نسیان مردم گشته اند پس چه شد یاد پرستوهای جنگ ؟ یاد جبه یاد ، آن خونین تفنگ شهر من ! حجب و حیایت پس چه شد ؟ ناله مهدی بیایت پس چه شد ؟ ای جماعت ناله ام را بشنوید درد چندین ساله ام را بشنوید ای شما آن سوی آتش رفتگان ای شما آغوش لیلا خفتگان بنگرید این لکه های ننگ را فتنه های شهر بعد از جنگ را عده ای با نامتان نان می خورند ای شهیدان ! خو نتان را می خورند جنگ رفت و شهر ما تاریک شد راه وصل عاشقان باریک شد شما رفته مردم ریایی شدند و برخی دگر شیمیایی شدند نه آن شیمایی که در جنگ بود نه آن گاز سمی که بی رنگ بود همانها که رنگ ریا می زنند و بر سینه سنگ خدا می زنند همانها که در بی حجابی تکند سزاوار یک قبضه نارنجکند به سنگ تهاجم محک می شوند و مثل عروسک بزک می شوند از اینها بپرسید که مهران کجاست ؟ شلمچه ، حلبچه ، مریوان کجاست ؟ کسی فکر گلهای این باغ نیست کسی مثل آن روزها داغ نیست همه ناگهان عافیت خو شدند و یک شب از این رو به آن رو شدند کسی بر شهیدان سلامی نگفت رضای خدا را کلامی نگفت بیایید که مردم بهتر شویم در این آبشار خدا تر شویم بیایید تجدید پیمان کنیم نگاهی به قبر شهیدان کنیم

زمزمه با یار .. ای باغ آرزوهاى من ! مرا ببخش که آداب نجوا نمی ‏دانم مر ا ببخش که در پرده خیالم ، رشته کلمات ، سر رشته خود را از کف داده‏اند و نه از این رشته سر می ‏تابند و نه سر رشته را می ‏یابندعمرى است که اشک هایم را در کوره حسرت ها انباشته‏ ام و انتظار جمعه‏اى را می ‏کشم که جویبار ظهورت از پشت‏ کوه‏هاى غیبت‏ سرازیر شود ، تا آن کوره و آن حسرت ها را به آن دریا بریزم و سبکبار تن خسته‏ام را در زلال آن بشویم .... ای همه آروزهایم !!! من اگر مشتى گناه و شقاوتم، دلم را چه مى‏کنى؟ با چشم هایم که یک دریا گریسته است چه مى‏کنى؟ با سینه‏ام که شرحه شرحه فراق است چه خواهى کرد؟ گر بر کنم دل از تو و بردارم از تو مِهر آن مِهر بر که افکنم، آن دل کجا برم؟