در حضور خارها هم میشود یک یاس بود..در هیاهوی مترسکها پر از احساس بود میشود حتی برای دیدن پروانه ها....شیشه های مات یک متروکه را الماس بود. دست در دست پرنده،بال در بال..نسیم ساقه های هرز این بیشه ها را داس بود کاش می شد حرفی از « کاش میشد» هم نبود....هر چه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود

شكوفه های نگاه توست كه عطر خاطره های دور را به یادم می آرد سخاوت دستهای زیبای توست كه گل عشق در باغچه خانه مان می كارد واژه های قشنگ و پر معنای توست كه در دفتر عشقم به یادگار می ماند اندوه از دست دادن توست كه غبار مرگ بر دلم می افشاند اندیشیدن به چشمان بی پروای توست كه خواب ناز را از دیدگانم می رباید پیوند دستهای من و توست كه شوق زندگی در دلم می رویاند وعده های پر امید توست كه برایم نوید خوشبختی به ارمغان می آرد شبنم اشكهای توست كه بر چهره ام گلهای غم می كارد صدای آشنای توست كه مرا پیوسته به سوی خود می خواند من از او شور وحال و گرمی واحساس میخواهم من او را پاكتر از غنچه های یاس میخواهم من به غیر از تو نخواهم ،چه بدانی، چه ندانی از درت روی نتابم ،چه بخوانی ،چه برانی دل من میل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی اگه اشتباه نکنم این مطلب رو سه سال پیش فرستادم تو میروی و انگار آسمان میداند سکوت شبهای بی ستاره من ترانه میخواند تو میروی و دلم را غروب میگیرد تمام اشکهایم تو را بهانه میگیرد به پای گریه های یک نگاه می نالد پرنده ای برای چشم های تو میخواند تو میروی و دلم را سکوت میگیرد دلم برای نگاه تو هنوز هم میمیرد دلم به پای خیال تو هنوز هم میسوزد برای غنچه های غم شکوفه می چیند تو میروی بدست یاد و زمانه می ماند زمانه هم چه خوب غم به غم می بافد

salam khoobi ?che khabar?kojaee?yade maa kardi"?