هرگز نخواستم که فقط نان بیاورم من می روم برای تو باران بیاورم تا بشکفد گل از گل تو ، سبزتر شوی قدری بهار بعد زمستان بیاورم تا ریشه ...ریشه... ریشه کنی استوارتر، از قلب خود برای تو گلدان بیاورم گلدان من به وسعت باغی ست بی حصار باور نکن برای تو زندان بیاورم باور نکن که نقطه شوم : بی خیال و شوم ! بر جمله شروع تو پایان بیاورم با من بیا که رسم جهان را عوض کنیم تا من از این حقیقت عریان بیاورم – - تعریف تازه ای که غزل را غزل کند سوگند می خورم که به قرآن! بیاورم این عاشقانه است که هی ظالمانه بر ابر لطیف روح¬ تو سوهان بیاورم ؟ ! چکش بیاورم من و سندان بیاوری ، چکش بیاوری تو و سندان بیاورم ؟ ! ... آیینه شو که شکل غزل را عوض کنم جانی به این طبیعت بی جان بیاورم ! ... گیسوی توست عطر بهارانه های چای یک استکان بریز که قندان بیاورم : قندان ِ واژه های ِفراموش ِبی غزل ! بر لب سرود بوسه و عصیان بیاورم ! باور کن استواری هر عشق بوسه است ! دست مرا بگیر که برهان بیاورم ! حالا که چلستون غزل بیستون شده ، ویرانه را دوباره به سامان بیاورم ! آه ای دلیل ! آتش ِلب را شکوفه کن ! تا باز هم به معجزه ایمان بیاورم

خوشبختی یك سفر است، نه یك مقصد. هیچ زمانی بهتر از همین لحظه برای شاد بودن وجود ندارد. زندگی كنید و از حال لذت ببرید.

______________ _____________00_________00_____________ 00000000000000___________00_000000000000 __00______________0یه0______________00__ ____00________0ستاره خوشگل0_______00___ ______00_________0برای0_________00______ ________00_____0تو دوست0_____00________ __________00_____0عزیزم0_____00__________ _________00_________________00_________ ________00________0000________00_______ _______00_______00____00_______00______ ______00_____00__________00_____00_____ _____00___00________________00___00____ ____0000________________________0000___ ___000____________________________