ازدواج بعد از چهل سالگی تو میگویی «دیگر پیر شدم، چهل سالم است، تنها، مهجور، بییار و همسر و غمخوار، ای کاش کسی مرا به بازی میگرفت و بقیهی عمر خوشدل میشدم، کاش جرأت داشتم که در این موقع جفتی برگزینم، امّا چه گونه همسری با من زندگی خواهد کرد؟ آیا باید زنی با شوهری به سال خود انتخاب کنم یا جوانتر از خود؟ آیا حال که دیر شده است و بخت من در موقع خود خفته، میتوانم هم اکنون آن را بیدار کنم؟ و عشق خاموش را از تو در دل برافروزم؟ آیا اگر هوس را برانگیختم و بعد از سالها تنهایی، یاری یافتم، چه گونه در دامنش آویزم؟» جواب این سئوالات را دکتر استر دیریورن، مشاور جامعهی بهداشتی و امور مربوط به زناشویی امریکا، به شما خواهد داد. پزشک مزبور مشکلات عشق و زناشویی هزارها زن و مرد را از سال 1926 حل کرده است. شاید اندرزهای او کمک بزرگی به شما باشد. اول از همه باید گفت که به عقیدهی پزشک مزبور، غالب ازدواجهای سعید، ازدواج مردان و زنانی است که به نیمهی عمر رسیدهاند، یعنی آنگاه که مرد و زن عواطف و احساسات تند سنین پر خطر جوانی را طی کردهاند. اما پیری و جوانی، فقط مولود تصّور و خیال ما است. اگر شما اصلا کاری به کار سن خود نداشته باشید و دراطراف آن فکر نکنید و به خود تلقین نمایید، در چهل سالگی حتی میتوانید جوانی یک مرد یا زن 25 ساله را حفظ کرده باشید. البته در چهل سالگی ، انسان زودتر خسته میشود. میل و هوسش آرامتر است. ولی از لحاظ طبی، احساسات و عواطف فرق بیسار ناچیزی بین یک مرد 25 ساله و چهل ساله موجود است، هرچند گذشت ایام، چهرهی آدمی را پرچین کرده باشد. بنابراین باید در نظر گرفت که سن زیاد و عشق، منافی یکدیگر نیست. احساسات و تمنیات شما در چهل سالگی میتواند به همان حّد زنده و پر هیجان باشد که در 25 سالگی ، و حتی بر حسب قوانین طبی ، در زنان، ا ین عواطف و احساسات در چهل سالگی شدیدتر است تا در سن 25 سالگی. دکتر کنززی مینویسد زنان بین سنین 35 و 42 به نهایت اعتلای قوای جنسی و احساساتی خود میرسند و مردها بین 16 و 21 در نهایت درجهی قوّت جنسی هستند. اما انحطاط قوای جنسی آنها به حدی نیست که در چهل سالگی تارک دنیا شده باشند، بلکه در این سن، مخصوصا تمنیّات و هوسهای جوانی در آنها شدید است. به هر روی، در چهل سالگی، شما تصور میکنید که شانس ازدواجتان کم است، مخصوصا اگر زن باشید. زن 32 ساله، در بین هر 13 نفر ، یک شانس ازدواج دارد. در کشور آمریکا، در برابر هر 99 مرد، 100 زن قرار دارد. اما از تمام این 99 مرد، همه ازدواج نمیکنند و از هر 100 زن، 61 زن بیشتر شانس زناشویی ندارد. بنابراین در حدود 13 میلیون زنی که میتواند خانواده تشکیل دهد بی شوهر میماند و ناگزیر تنها است و مجبور است از آزادی زنان دم بزند و مقالهی علمی بنویسد. اما زنان باید پیش خود این حساب را بکنند که در عین حال 14 میلیون و 375 هزار نفر مرد مجّرد از سن 25 تا 65 در امریکا وجود دارد. ثلث این عدهی در عرض ده سال ازدواج میکنند. زنان چهل ساله میتوانند از بین این عده، شوی خود را برگزینند. اما بین مردان 45 ساله تا 35 ساله، که ازدواج نکردهاند باید دید دلیل آنها چیست؟ اگر علت بدنی و مادی نداشته باشد، بیشتر دلیل آنها این است که آن را که خواستهاند، نیافته اند. اگر تا سی سالگی ازدواج نکردهاند، بیشک زن هم سال و یا کوچکتر از خود انتخاب نخواهند کرد. غالب مردان سی و حتی 45 ساله، از زنان و دختران بزرگتر از خود خوششان میآید. آمار نشان میدهد که زنان چهل ساله بیش از دختران خیلی جوان شانس ازدواج با مردان سی و سی و پنج ساله را دارند. زیرا مردان جوان آن چه از زن میخواهند، نه فقط این است که عشق و همسری و محبّت به آنها ببخشد، بلکه میل دارند زن مثل یک مادر از آنها پرستاری و نسبت بدانها دلسوزی کند. دکتر دیریوزن عقیده دارد که زنان چهل ساله اگر چنین مردی را به دام عشق خود اسیر یافتند؛ بیدرنگ با او ازدواج نمایند، زیرا زنان در این سّن به خوبی میتوانند آرزوها و تمنیات چنان مردانی را برآورند. عجب این جا است که بعضی از مردها آرزو دارند زنان آنها، مثل مادر، نسبت بدانها دلسوزی و محبت داشته باشند. مخصوصا مردانی که در کودکی مادری مهربان داشتهاند، اینگونه مردان همیشه زنی را میخواهند که مثل مادر از آنها نگاهداری کند. و چرا زنان از این امر استفاده ننمایند؟ ولی به شرطی که زنان مزبور واقعا لیاقت پرستاری و دلسوزی را داشته باشند و به اصطلاح نازک نارنجی و تیپ ضعیفه نباشند. اما اگر شما زنی باشید که شوهر قویالاراده و با شخصیت بپسندید، شانس ازدواج، در بین مردان همسال خود، خیلی کم خواهید داشت، زیرا معمولا مردان قویالاراده، زنان و دختران خیلی جوان را ترجیح میدهند و بهتر است که شما به همان مردانی که به زن، مثل مادر و معشوق و زن مینگرند، رو آورید و مطمئن باشید که از نظر جنسی، از نظر راحتی و خوشی ، بهترین رفیق و یار شما است و چه بهتر اگر آنها یکبار هم ازدواج کرده باشند، زیرا مردانی که تا چهل سال ازدواج نکردهاند، معمولا بهانهگیر و غیر عادی از آب در میآیند و عادات عجیب و غریب دارند. ولی مردان چهل ساله معمولا میتوانند بین زنان 20 تا 35 ساله، زنی محبوب برگزینند، زیرا دختران مزبور معمولا به مردی که نقش پدر و شوهر و عاشق را در زندگی آنها بازی کند، دل میبندند. آنها میل دارند به مردی تکیه کنند و یاوری در زندگی داشته باشند. برای مرد چهل ساله، ازدواج هرگز دیر نیست، ولی اگر نتوانستنید زنی شایسته به دست آورید، صورتی تهیه کنید و صفات زنی را که میخواهید برگزینید، در آن یادداشت نمایید. هر کس صفات مورد نظر شما را واجدتر بود، بیدرنگ او را انتخاب کنید. چه قدر عمرهای گرانبها که در انتظار یک محبوب ایدهآلی تلف شده است! مردها اگر بگویند زن گیر نمیآید،دروغ میگویند. زن خوب فراوان است، اما شوهر خوب خیلی کم است و زنان مجبورند به لطایفالحیل، مردی را به دام آورند. اما اگر زنی یا شوهری خاص، دل از شما نربوده است، به همراهی یکی از دوستان، در مجامع و میهمانیهای شایسته، با سرو وضعی مطبوع حضور یابید و ضمنا به یاد داشته باشید که یک گروهان زن زیباتر از خود یا یک فوج جوان برازنده با خود نبرید، زیرا در آن صورت شکست شما قطعی است. سیمین دانشور

سلام شیمن تولدت با یه کمی تاخیر مبارک باشد امیدوارم صد سال زنده باشی راستی عیدت مبارک

اول خود را دوست داشته باشید بسیاری از ما تصور می کنیم که اشتباه یا خودپسندانه است که خیلی از ویژگی های خوب را دارا هستیم . ممکن است بسیاری از ما وقت خود را برای سرزنش صفات منفی خود صرف کنیم و فکر کنیم که انتقاد از خود کلید اصلاح عملکرهایمان است. تمرکز دائمی روی عیب های فرضی می تواند مانعی برای برقراری ارتباط با دیگران باشد. در صورتی که ما فکر کنیم که ماهیت درونی ما دارای نقطه ضعف هایی است ، چگونه می توانیم باور کنیم که دیگران قادرند ما را دوست داشته باشند و یا اگر تصورمی کنیم کسل کننده تر از آن هستیم که کسی را جذب کنیم؟ ممکن است تعجب کنیم که دیگران قادرند ویژگی های خوبی را در ما درک کنند در حالی که ما احساس می کنیم ویژگی های خوبی در خود نداریم .برای اینکه دیگران به ما علاقمند شوند باید بتوانند براحتی بهترین صفات و ویژگی های ما را ببینند. اگر ما بر روی صفات خوبمان تمرکزکنیم اعتماد بنفس بیشتری خواهیم داشت و این به معنی آن است که ما هم چیزهای با ارزشی برای عرضه کردن در روابطمان داریم. اگر می خواهید از لحاظ اجتماعی فرد موفقی باشید باید این حقیقت را قبول کنید که قرار نیست همه شما را تحت هر شرایطی دوست داشته باشند و به خصوص در همان دیدار اول شیفته ظاهر شما شوند . هر فردی الگوهای منحصر بفردی برای دوست داشتن و یا دوست نداشتن دارد که قبل از آشنایی با شما در وی شکل گرفته است .اگر به نظر می رسد شخصی شما را دوست ندارد نباید خود را بعنوان فردی ناموفق محکوم کنید. اگر شخصی شما را دوست ندارد شاید ارتباطی به شما نداشته باشد . شخصی که شما را دوست ندارد ممکن است ترسو، پرمشغله ویا خجالتی باشد. شاید شما و آن شخص صرفا در این زمان خاص با هم ناهماهنگ باشید. خودتان را از بازی بیرون نکشید با این تصور که اشتباهات شما بسیار بیشتر از امتیازهای شما هستند.در حقیقت خیلی از صفاتی که شما آنها را عیب و نقص تصور می کنید ممکن است برای شخصی دیگر جذاب و دوست داشتنی باشد.کل فاکتورهایی که ممکن است سبب شود شخصی شما را نپذیرد به اندازه ی فاکتور هایی هستند که موجب تفاهم بین شما و فرد دیگری می شود. شما ممکن است مقداری اضافه وزن داشته باشید ولی در عوض ممکن است لبخندی فوق العاده و یا شورو شوقی زیاد برای زندگی داشته باشید.بسیاری از مردم هستند که اضافه وزن شما حقیقتا به چشمشان نمی آید.ممکن است شما ماشین کهنه ای داشته باشید ولی رفتاری خیلی تاثیر گذار داشته باشید و یا دوستی وفادار باشید.مردم بسیاری وجود دارند که در جستجوی وفاداری، سرگرمی، مهربانی و شوخ طبعی هستند و صورت ظاهر فردی که مقابلشان قرار می گیرد برایشان مهم نیست. اگر شما به اندازه ای زیبا نیستید که بتوانید با زیبایی خود دیگران را جذب کنید، بخاطر داشته باشید که همه به دنبال زیباییهای ظاهری در دوستانشان نیستند. شما می توانید تصمیم بگیرید که چون پولدار نیستید و ماشینی زیبا ندارید احساس حقارت کنید و آنها را دلایلی برای نداشتن دوستان زیاد در زندگی خود بدانید.از طرف دیگر اگر ثروتمند باشید ممکن است بدگمان باشید که همه دنبال پول شما هستند و هیچکس شما را بخاطر خودتان دوست ندارد. نکته اینجاست شما می توانید هرچیزی را به طور ناعادلانه دلیلی بدانید برای اینکه دوستی ندارید و نمی توانید ارتباط برقرار کنید. یکی از راههایی که شما می توانید به خودتان یادآوری کنید که کدام ویژگی های شما خوب هستند این است که لیستی از ویژگی های خوب خودتان بنویسید و اغلب اوقات آن را مرور کنید.تنها در ذهن خود به صفات خوب خود فکر نکنید، واقعا برای نوشتن لیستی از صفات خوبتان تلاش کنید. عمل نوشتن کمک می کند تا قدرت این تصور در ذهن شما تقویت شود.از اینکه به صفات خوب خود امتیاز بدهید شرمنده نباشید.اگر هیچ نظری راجع به اینکه کدام یک از صفات شما خوب هستند ندارید از افراد دیگری که آنها را می شناسید بپرسید. وقتی لیستی از صفات خوبتان تنظیم می کنید به اندازه ای سخاوتمند باشید که گویا در تعریف از بهترین دوستتان در دنیا هستید.اگر هنوز کسی را به عنوان بهترین دوست ندارید، دوستی دانا و دوستداشتنی که شما را حقیقتا می شناسد و تحسینتان می کند را در ذهن خود تصور کنید.آن دوست در مورد ویژگی های خوب شما چه خواهد گفت؟ در اینجا صفاتی وجود دارد که ممکن است با شما متناسب باشد.برای تنظیم لیست خود با آزادی عمل کنید و به آن صفات جدید را اضافه کنید. ویژگی های خوب من عبارت اند از : من مهربانم هرگز غیبت نمیکنم خلق و خوی آرامی دارم اطلاعات زیادی راجع به ورزش دارم من با خیلی ها رابطه ی خوبی دارم برای کمک به دیگران حتی مسیرم را عوض می کنم. شما می توانید لیستتان را به همراه داشته باشید و هر روز آن را چندین بار بخوانید و هرگاه ویژگی خوب دیگری را در خود کشف کردید به آن اضافه کنید.نسبت به تعریف های دیگران از شما هشیار باشید، ویژگی های مثبتی که دیگران در شما می بینند نیز می تواند وارد لیست شما شود. هنگامی که دیگران را ملاقات می کنید همه ی ویژگی های فوق العاده ای را که دارید به خود یادآوری کنید.این بر می گردد به زمان قبل از ملاقات شما با کسانی که آنها نیز به این صفات ارج می نهند. یادبگیرید آرامش خود را حفظ کنید و به جای اینکه خود را به خاطر عیب و نقص ها سرزنش کنید روی ویژگی های خوبی که برای عرضه کردن دارید تمرکز کنید.بدانید بینندگانی برای مجموعه استعدادهای ویژه ی شما وجود دارند و به دنبال کسانی باشید که این استعدادها را تحسین می کنند