یادمان باشد، فردا ،حتما، ناز گل را بكشیم... حق به شب بو بدهیم... و نخندیم دیگر، به تركهای دل هر گلدان...!! و به انگشت، نخی خواهیم بست تا فراموش نگردد فردا...!... زندگی شیرین است! زندگی باید كرد... و بدانم كه شبی خواهم رفت .... !!! و شبی هست كه نباشد، پس از آن فردایی... (سهراب سپهری...روانش شاد)
