مهربان پروردگار! به پاسداشت مهرورزی تو، روزه گرفتیم و اكنون به نماز فطرت، پاك میرویم و در آبی رحمتت روح و جان می شوییم و تن پوش آمرزش بر تن می نماییم. در این لحظه های سبز استجابت، شاخه های نخل آرزو را در دست می گیریم و ظهور موعود آخرین را از تو میخواهیم. ....عید فطر پیشاپیش مبارک

عشق ورزیدن خطاست *حاصلش دیوانگی ست *عشق ها بازیچه اند* عاشقان بازیگر این بازی طفلانه اند* عشق کو ؟! عاشق کجاست *؟! معشوق کیست *؟! حبس نفس است که عشقش خوانده اند* آنکه می میرد زشوق دیدن امروزها* وآنکه می سوزد زبرق چشم عالم سوزها* گر بیاید دلبر تازه تری* عشق عالم سوز خاموش می شود* چهره ما هم فراموش می شود

*تو که آهسته می خوانی، قنوت گریه هایت را، میان ربنای سبز دستانت ،دعایم کن.*