میروم... اما نمی پرسم ز خویش ره کجا؟ منزل کجا؟ مقصود چیست؟ بوسه می بخشم ولی خود غافلم کین دل دیوانه را معبود کیست؟!

تنها صداست كه می ماند چرا توقف کنم، چرا؟ پرنده‌ها به جستوجوی جانب آبی رفته‌اند افق عمودی است افق عمودی است و حرکت: فواره‌وار و در حدود بینش سیاره‌های نورانی می‌چرخند زمین در ارتفاع به تکرار می‌رسد و چاه‌های هوائی به نقب‌های رابطه تبدیل می‌شوند و روز وسعتی است که در مخیْله‌ی تنگ کرم روزنامه نمی‌گنجد چرا توقف کنم؟ راه از میان مویرگ‌های حیات می‌گذرد کیفیت محیط کشتی زهدان ماه سلول‌های فاسد را خواهد‌کشت و در فضای شیمیائی بعد از طلوع تنها صدا است صدا که جذب ذره‌های زمان خواهدشد چه‌را توقف کنم؟ چه می‌تواند باشد مرداب چه می‌تواند باشد جز جای تخم‌ریزی حشرات فساد افکار سردخانه را جنازه‌های بادکرده رقم می‌زنند. نامرد، در سیاهی فقدان مردی‌اش را پنهان کرده‌است و سوسک... آهْ وقتی که سوسک سخن می‌گوید. چه‌را توقف کنم؟ هم‌کاری حروف سربی بیهوده است. هم‌کاری حروف سربی اندیشه‌ی حقیر را نجات نخواهدداد. من از سلاله‌ی درختانم تنفس هوای مانده ملولم می‌کند پرنده‌ای که مرده ‌بود به من پند داد که پرواز را به خاطر بسپارم نهایت تمامی نیروها پیوستن است، پیوستن به اصل روْشن خورشید و ریختن به شعور نور. طبیعی است که آسیاب‌های بادی می‌پوسند چرا توقف کنم؟ صدا، صدا، تنها صدا صدای خواهش شفاف آب به جاری شدن صدای ریزش نور ستاره بر جدار ماده‌گی خاک صدای انعقاد نطفه‌ی معنی و بسط ِ ذهن مشترک عشق صدا، صدا، صدا، تنها صداست که می‌ماند در سرزمین قدکوتاهان معیارهای سنجش همیشه بر مدار صفر سفر کرده‌اند چه‌را توقف کنم؟ من از عناصر چهارگانه اطاعت می‌کنم و کار ِ تدوین نظام‌نامه‌ی قلب‌ام کارِ حکومت محلی کوران نیست مرا به زوزه‌ی درازِ توحش در عضو ِ جنسی حیْوان چه کار مرا به حرکت حقیرِ کرم در خلأء گوشتی چه کار مرا تبار خونی گل‌ها به زیستن متعهد کرده‌است تبار خونی گل‌ها می‌دانید؟

تولدت مبااااااارک عزیزم/.