ساده و بی سایه در ویرانه ی دل نشسته ام چشم براه و منتظرم كه اشكی بیاید بارانی ببارد تا كالبدم را از فریب عشق بشوید لا اقل تو مرا بیادت هست من امیر اقلیم عشق بودم ******** یك روز باد بی نشان آهسته و پاورچین بر سر شاخه های شكسته ام وزید و بذر آفتاب را بر مزار دلم پاشید دلم آفتابی شد شگفتم دراقلیم عشق زمستانم بهاری شد غافل كه جام سرد تقدیر از گرمای عشق ترك خواهد خورد بیادت هست ؟ من امیر اقلیم عشق بودم