طبیعت را پرستش كن. رفتن به معبد و مسجد، رفتن به جایی است ساخته دست انسان. به جنگل برو! به كنار رودخانه برو! به دریا برو! آنگاه به جایی خواهی رفت كه ساخته دست خداست. اگر به آفرینش خداوند نزدیك شوی،‌ به خدا نزدیك تر می شوی. آنگاه كه آفرینش خدا را پرستش می كنی... این تنها راه پرستش اوست. خدا نادیدنی است. اما آفرینش او را می توان دید. آفرینش او باید پل میان تو و او باشد. با پرستش آفرنیش خداوند، ‌آرام آرام از حضور فراگیر او آگاه می شوی. از حضور او در یك درخت، در یك تخته سنگ، در یك مرد و در یك انسان آگاه می شوی. اما نخست پرستش كن، زیرا پرستشت به تو كمك خواهد كرد آن حضور راببینی. آنگاه خدا كمابیش دیدنی و ملموس می شود. می توانی او را لمس كنی. و لحظه ای كه بتوانی خدا را این چنین از ژرفای وجودت احساس كنی، دگرگون می شوی. جزیی از خدا می شوی. در خدا نیست و با او یكی می شوی.

سلام علی جان مرسی گلم خیلی خوشحال شدم برای تبریک تولد

نه اقا اشكال نداره دوست ندارم رویا رو توی مجردی سوژه كنن همین