آبادتر از آنیم که بی رنگ بمیریم.از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم.تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم.شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم.

((فرازی از مناجات نامه ی کتاب مقدس قبیله ی ناواهو)) دوباره شب شده و من روی تخته سنگ کنار دریاچه نشسته ام وبه چهره ی ماه دراین شب تار که بر روی تلاطم آب افتاده است نگاه می کنم و شب با نگاه سرد و سیاه خودش به من نگاه مکیند و در عمق افکار من رسوخ کرده است و صدای زوزه ی گرگ ها از دور به گوش میرسد و تیر و کمان من روی چمن ها افتاده است.......آیا میشه ستاره ی قبیله ی فراموش شده ی من دوباره بدرخشد....آیا تو میتوانی آن ستاره ی روشن من در شب تار باشی..آیا می توانی؟...آیا می توانی؟ Ayor anosh'ni

درد ها و غم ها را از خودت دور کن و به خودت افتخار کن.. تو از طرف رئیس قبیله میرودا از همینک جزو هم پیمانان ما برای باز پس گیری سرزمین مادریمان هستی... Ayor anosh'ni