تنهایی در تارو پود وجودم رخنه کرده، محبوبم نمیدانم چگونه باید برایت از عظمت عشق بگویم در حالی که تو عشق را نادیده میگیری و من در آتش عشق میسوزم . کاش میشد با زبان مریم های عاشق سخن بگویم کاش تو به زبان اطلسی آشنا بودی و کاش زبان گلدان هارا میفهمیدی به اندازه ی تمام فرداها ی نیامده عاشقم و به جرئت قسم یاد میکنم که عاشق بمانم تا همیشه تا مرز بودن . چه طور میتوانم با تو بودن را تجربه کنم در حالی که بی تو ماندم ! مرا به یاد آور در روزهای سرد تنهایی و در شبهای خلوت مهتابی ، برایم قطره ای اشک نریز که من لایق اشک های تو نیستم و بدان که من عاشقم.

بی تودرکلبه عشاق مراراهی نیست بی تمنای تودرمیکده هم کاری نیست غافلم ازهمه من درپی عشقت مدهوش مینویسم مرازغمت عاری نیست عشق درعمق نگاهت چه هیاهو کرده است بانگاهت که مرادردوجهان کاری نیست یادعشق تومراسخت کفایت می کرد گرچه درمکتب مارسم وفاداری نیست مینویسم زفراقت دل من بیمار است تابدانی که به حق جز تومرایادی نیست

مراقب افكارت باش چون گفتارت می شود مرقب گفتارت باش چون رفتارت می شود مراقب رفتارت باش چون عادتت می شود مراقب عادتت باش چون شخصیتت می شود مراقب شخصیتت باش چون سرنوشتت می شود