عشق صدای فاصله هاست . فاصله هایی که غرق در ابهامند 0000000777770000000777770000000 0000077777777700077777777700000 0000777777777770777777777770000 0000777777777777777777777770000 0000777777777777777777777770000 0000077777777777777777777700000 0000007777777777777777777000000 0000000077777777777777700000000 0000000000777777777770000000000 0000000000000777770000000000000 0000000000000007000000000000000

نه نه دیگه به هیچی فكر نمی كنم نه به غم ابر نه به سردی درد نه به این شب سیاه. . اصلا به من چه مربوط... بال پروانه شكسته ست یا موجها سر خود رو به ساحل می كوبن... تا بمیرن بذار ابرا قطره قطره ی غم خودشونو ببارن و گلها در خیال خود برقصن. . مگه من چكاره ام؟ كه جواب سحرو جواب بدم. چرا با مرگ هر ستاره سوالی از گریبان من سر می زنه؟ من در ته خاطرات دور و دراز خود ته نشین شده ام. . دیگه ترس هیچ حادثه ای خواب نازك منو بهم نمی زنه. نه رویای بارون و نه حتی تلنگر نام تو. . این روزا پاییز نزدیكه و تابستون منو در آغوش گرفته بذار برو تو كه از اونجا رفته ای...آره رفته ای. بخواب...آسوده بخواب. . بذار راحتت كنم قسم به بال شكسته ی پروانه... من دیگه اونجا بر نمی گردم. . . پنجره رو اگه باز كنی می بینی كوچه ی سفید یخ زده ی پوشیده از برف دونه های ریز برف...همراه با سیلی سرد باد عابرای عجول و بی تفاوت دست در جیب آسمون سرخ... ... ... سوز سرما توی ذره ذره ی تنت نفوذ می كنه... ... حتی اگه چشاتو ببندی می تونی به خودت دروغ بگی كه زمستونه... می تونی ماهی سرخ تنگ بلورو از یاد ببری و به هیچ بگیری تقویمی رو كه اصرار میكنه بهت بفهمونه كه بهاره. ... آره ساده ست گفتن اینكه خیسی چشمات حتما از سرماست. . . راستی...كسی می دونه؟ بهارو كی از توی قاب پنجره ی همیشه بسته ی من دزدیده؟

مرگ بر اّنکه دلش را به دل سنگ تو بست