تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت مبارک•تولدت

سكوت من از بیقراری كاغذ تا ارتفاع برف امتدادی كه فصل هایم را بی ترنم ترانه ای به هم پیوند می زند جوانه ای كه هنوز در گذر سال و ماه همچنان جوان است تا پیر شوم مثل كاغذ مثل برف و استواری قلم مثل تمام جوانیم بی هیچ حادثه ای میان انبوه غزلهای نگفته خشكیده است تا هنوز در حسرت نگاه خیس كودكی ام گم شوم میان روزهای برفی وقتی كه چشم هایت سرشار از حرفهای عاشقانه است مثل جوانه های بید كه حالا مجنون می شوند تا كوچه های بی عابر به خیابان های پر ازدحام پیوند بخورند تا فاصله هدیه ی لحظه های بی برگشت شود وقتی كه حضورت را جز در میان نامه ها و عكسها نمی یابم تا همچنان سكوت شبهایم با من یكی شود در بیقراری كاغذ

دوست داشتن از عشق برتر است . عشق یك جوشش كور است و پیوندی از سر نابینائی . اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال . عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هر چه از غریزه سر زند بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می كند و تا هرجا كه یك روح ارتفاع دارد ،دوست داشتن همگام با آن اوج می یابد . عشق جوششی یك جانبه است . به معشوق نمی اندیشد كه كیست ؟ یك (خود جوشی ذاتی ) است و از همین رو همیشه اشتباه می كند و در انتخاب یه سختی می لغزد و یا همواره یكجانبه میماند و گاه میان دو بیگانه نا همانند ، عشقی جرقه می زند و چون در تاریكی است و یكدیگر را نمی بینند، پس از انفجار این صاعقه است كه در پرتو روشنایی آن ، چهره یكدیگر را می توان دید و در اینجا است كه گاه پس از جرقه زدن عشق ،عاشق و معشوق كه در چهره هم می نگرند ،احساس می كنند كه هم را نمی شناسند و بیگانگی و و ناآشنایی پس از عشق - كه درد كوچكی نیست - فراوان است . اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می بندد و در زیر نور سبز می شود و رشد می كند و از این رو است كه همواره پس از آشنایی پدید می آید ، در حقیقت ، در آغاز ، دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه یكدیگر می خوانند .... دو روح ، دو نفر، كه ممكن است دو نفر با هم در عین روبایستی ها احساس خودمانی بودن كندو این حالت بقدری ظریف و فرار است كه بسادگی زیر دست احساس و فهم میگریزد . عشق جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی (فهمیدن ) و (اندیشیدن ) نیست . اما دوست داشتن ، در اوج معراجش ، از سر حد عقل فراتر میرود و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین میكند و با خودش به قله بلند اشراق می برد . عشق زیبائی های دلخواه را در معشوق می آفریند و دوست داشتن زیبائی های دلخواه را در (دوست ) می بیند و می یابد . عشق یك فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یك صداقت راستین وصمیمی ، بی انتها و مطلق . عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا كردن . عشق بینایی را می گیرد و دوست داشتن بینایی می دهد . عشق خشن است و شدید در عین حال ناپایدار و نا مطمئن و دوست داشتن لطیف است و نرم ودرعین حال پایدار و سرشار از اطمینان . عشق همواره با اشك آلوده است و دوست داشتن سراپا یقین است و شك ناپذیر . از عشق هرچه بیشتر می نوشیم ، سیراب تر می شویم و از دوست داشتن هر چه بیشتر، تشنه تر. عشق هرچه دیرتر میپاید كهنه تر میشود و دوست داشتن نوتر. ... عشق یك اغفال بزرگ و نیرومند است تا انسان به زندگی مشغول گردد و به روزمرگی - كه طبیعت سخت آنرا دوست میدارد- سرگرم شود، و دوست داشتن زاده وحشت از غربت است و خودآگاهی ترس آور آدمی در این بیگانه بازار زشت و بیهوده . عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن . عشق غذا خوردن یك حریص گرسنه است و دوست داشتن همزبانی در سرزمین بیگانه یافتن است .