تقدیم به تو که.... رقص تو بازیگر رقص قدیم* ای همه تکرار لبخند حجیم* در همه گیتی کم و یکتا بود* چون که از روی دل تنها بود* آرزو دارم من از دادار مست* تا تو را باقی کند تا روز هست* بر لبت باشد همیشه خنده ای* نام تو گردد در جهان افسانه ای* 23/4/87 البرز پاینده

من نگویم که به آشفتگیم گوش کنید* لب گشاید و دلم شاد و غزلپوش کنید* من نگفتم که کنون با من نالان بنشینید * از می ناب وفا دم به دم نوش کنید * یک زمان دست دل بی نفسم را گیرید * از بر سادگیش کشته وبی هوش کیند * البرز پاینده *

4 تیر 87 - 11:36 میدویم ما ، چشم بسته بدنبال زندگی ، و نمی دانیم كه از زندگی جلو زده ایم ... عشقی در كار نیست ، در سنیه نمی تپد قلبی انگار ...، می نویسم عشق اما نمی دانیم فقط این وابستگی است و نمی دانیم ... كه گول خورده ایم ، از مدعی عاشقی ... ما هوس را عشق می بینیم... لختی را ... گناه را ... این عشق های ما، گوركنان بد بوی ، شهرمان هستند ... ما از زندگی جلو زده ایم ... طوری كه او ما را گم كرده است و ما خودمان را ... ما قرن هاست ، در بیهودگی جلو میرویم ... و كوروش در غبار حماقت ما سرفه می كند ... پ.ن : سکه‌ی زرین نیکل شد بدون ثمر ، بارگه عدل هتل شد، نمانده کمر پ.ن : بر در ارباب بی‌مروت دنیا ، یا که ز تاریخم آنچه رنج برآمد ، ملت تو ما شدیم، کوروش والا! پ.ن : می دویم ما ، بی بدون بی هیچ هستی ، گاوآهن گونه ...تا بمانیم بر هستی ،و نمانیم از هستی -----------------------