توی تقویم دلامون صفحه بعد زمستون مینویسیم یادگاری روزی بود و روزگاری یه روزی كه با صفا بود مث هر روز خدا بود یه جوری،بدون هشدار كه نشد هیشكی خبر دار برف و كولاك و یخ و سوز جاش و داد به عمو نوروز همچی شد جیك جیك مستون انگاری نبود زمستون چلچله خونه اش رو نو كرد سبزه سفره اش و ولو كرد آب اومد آیینه در دست باغچه از بوی گلا مست توی باغچه بید مجنون كرده زلفاشو پریشون روی غنچه تو دل گل سازشو كوك كرده بلبل میشه با قمری هم آواز كه بیاین بریم به پیشواز بعد عمری انتظاری اومده پیك بهاری آب و آیینه بیاریم تا جلو پاهاش بذاریم دم گرفته بود قناری كه رسیده نو بهاری

سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی. گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود. خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت ... های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد ...

این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت چون آب بجویبار و چون باد بدشت هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت «خیام»