تبلیغات


__
لیست توصیفنامه ها
26 آبان 86 - 13:40
عشق یعنی......... عشق یعنی رازقی ، عشق یعنی مست گشتن از شمیم عشق یعنی آفتاب بی غروب عشق یعنی آسمان ، یعنی فروغ عشق یعنی آرزو ، یعنی امید عشق یعنی روشنی ، یعنی سپید عشق یعنی غوطه خوردن بین موج عشق یعنی رد شدن از مرز اوج عشق یعنی از سپیده تا سحر عشق یعنی پا نهادن در خطر عشق یعنی لحظه دیدار یار عشق یعنی دست در دست نگار عشق یعنی نغمه های هایده عشق یعنی رقص آب و آینه عشق یعنی عقل شد مدهوش تو عشق یعنی مست در آغوش تو عشق یعنی لب به لب انداختن عشق یعنی جامه را انداختن عشق یعنی لحظه های بی قرار عشق یعنی صبر ، یعنی انتظار عشق یعنی اشتیاق و اضطراب عشق یعنی دلهره ، یعنی شتاب عشق یعنی اشک ، یعنی عاطفه عشق یعنی یادگاری ، خاطره عشق یعنی لایق مریم شدن عشق یعنی با خدا همدم شدن عشق یعنی جام لبریز از شراب عشق یعنی تشنگی ، یعنی سراب عشق یعنی خواستن ، له له زدن عشق یعنی سوختن ، پر پر زدن عشق یعنی سالهای عمر سخت عشق یعنی زهر شیرین ، بخت تلخ عشق یعنی با "خدایا" ساختن عشق یعنی چون همیشه "باختن
17 آبان 86 - 17:07
eshg migooyad be goosham past past seid boodan khoshtar az sayyadi ast hamvare seide khoobi baraye sayyadan bashi
7 آبان 86 - 20:32
اگه بی هوا کسی وارد زندگیت شد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه بی محابا دلها قبل از دستها بهم گره خورد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه گریه هات تو خنده غفلت دیگران شنیده نشد تا خورد نشی ؛ بدون تنها محرمت "خدا" بوده ! , حالا هم اگه دلت شکسته و بغض تنهائی خفت کرده ؛ شک نکن تنها مرهمت "خداست" که ؛ از سر تواضع یه بهونه واسه نوازشت گیر آوورده ! آخه می دونی ؟ : "خدا" خیلی تنهاست...!
7 آبان 86 - 20:32
رسم زندگی این است ، یکروز کسی را دوست داری و روز بعد تنهایی به همین سادگی او رفته است و همه چیز تمام شده است مثل یک مهمانی که به آخر میرسد و تو به حال خود رها می شوی . چرا غمگینی این رسم زندگیست تو نمی توانی آن را تغییر دهی پس تنها آوازی بخوان . این تنها کاریست که از تو برمی آید آوازی بخوان...
16 مهر 86 - 13:53
روز جهانی کودک مبارک . مگه همه ما یه روزی بچه نبودیم الان فقط اندازمون بزرگ شده و امیدوارم کودک درون هر کسی همیشه به همان سر زندگی باشه .
15 مهر 86 - 09:23
هرگز نباید از یاد ببریم که یک تجربه روحانی در عشق ،فراتر از هر چیز یک تجربه عملی از عشق است .و در عشق قانونی نیست .شاید سعی کنیم از قواعدی پیرووی کنیم ،دل مان را مهار کنیم ، برای رفتارمان تدبیری در نظر بگیریم -اما تمام اینها یاوه اند . دل تصمیم میگیرد ،و تصمیم دل مهم است . همه ما تاکنون این را در زندگی تجربه کرده ایم .همه ما زمانی ، اشک ریزان گفته ایم (به خاطر عشقی رنج می بریم که ارزشش را ندارد ) رنج می بریم چون فکر می کنیم بیش تر از آنچه می گیریم می دهیم . رنج می بریم که عشقمان درک نمی شود . رنج می بریم چون نمی توانیم قواعد خودمان را تحمیل کنیم . بیهوده رنج می بریم : چون عشق بذر رشد ماست .هر چه بیشتر عشق بورزیم تجربه روحانیمان بیشتر خواهد شد . روشنبینان گذشته با ارواح روشن تر از عشقشان بر تمامی پیش داوریهای دوران خود فایق آمدند. می خوانندند ، می خندیدند،با صدای بلند نیایش می کردند ،می رقصیدند ، و دیگران را در آن جنون مقدس سهیم می کردند شاد بودند چون عشقشان جهان را فتح می کرد ،و نمی ترسیدند چیزی از دست بدهند . عشق به معنی تسلیم کامل است .طریق روحانی از تجربه روزانه عشق ساخته می شود . توماس مرتون راهب گفت : زندگی روحانی در عشق خلاصه می شود . به خاطر نیکی کردن ،یا کمک کردن ،یا حمایت از کسی عشق نورزید . در این صورت ،همنوع خود را چون شی ای ساده انگاشته ایم ،و خود را اشخاصی خردمند و سخاوتمند . این هیچ رابطه ای با عشق ندارد . عشق یعنی با دیگری یگانه شده ،و جرقه خدارا در دیگری یافتن .
__