زندگی یعنی مسیری رو به آب ، زندگی یعنی نه بیداری نه خواب زندگی یعنی سرای امتحان ، زندگی یعنی در آن عاشق بمان زندگی یعنی کمی و کاستی ، زندگی یعنی دروغ و راستی زندگی یعنی صفا ، مهر و وفا ، زندگی یعنی ستم ، جور و جفا زندگی یعنی سفر ، راهی دراز ، زندگی یعنی جهانی رمز دار زندگی یعنی مهی در پشت ابر ، زندگی یعنی بلا و درد و صبر زندگی یعنی دو روزی میهمان ، زندگی یعنی فریب میزبان ...

زندگی زیباست به زیبایی یك صبح دل انگیز به زیبایی یك غروب غم انگیز زندگی زیباست به زیبایی لطافت بارون به زیبایی بوی خوش یك گل سرخ زندگی زیباست به زیبایی یك نگاه گیرا به زیبایی لرزش اشك یك دل عاشق با تموم وجودت زندگی را حس كن زندگی زیباست...

خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار آسمان مکثی کرد رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می ارد پس به سمت گل تنهائی می پیچی دو قدم مانده به گل پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد در صمیمیت سیال فضا .خش خشی می شنوی کودکی می بینی رفته از کاج بلند ی بالا . جوجه بر دارد از لانه نور و از او می پرسی خانه دوست کجاست ؟